Η τελειομανία βλάπτει σοβαρά

Τα «αψεγάδιαστα» άτομα που ακροβατούν ασταμάτητα μεταξύ τελειότητας και... τελειότητας θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία τους...

Η τελειομανία μπορεί να αποτελεί πλέον σταθερή αξία των σύγχρονων ανταγωνιστικών κοινωνιών - εκτιμάται άλλωστε ότι δύο στους πέντε ανθρώπους στον ανεπτυγμένο κόσμο εμφανίζουν τάσεις περφεξιονισμού -, ωστόσο, σύμφωνα με ερευνητικά στοιχεία, μπορεί να βλάψει σοβαρά την υγεία (όχι μόνο την ψυχική αλλά και τη σωματική). Μελέτες μαρτυρούν ότι η «τελειοθηρία», η συνεχής αναζήτηση του αψεγάδιαστου τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον προσωπικό βίο, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά «ψεγάδια» όχι μόνο στην ψυχική υγεία - είναι γνωστό ότι συνδέεται με κατάθλιψη και άλλες ψυχικές νόσους - αλλά και στο σώμα καθώς «χαρίζει» αϋπνίες, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ψυχογενείς διατροφικές διαταραχές, ακόμη και πρόωρο θάνατο. Μάλιστα κάποιοι ειδικοί επί του θέματος θεωρούν ότι η τελειομανία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση σοβαρών νόσων αντίστοιχο με την παχυσαρκία ή το κάπνισμα!

Σαν να μην έφθανε ο απαιτητικός τρόπος ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, ήλθαν και τα μοδάτα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να προαγάγουν το τέλειο, τουλάχιστον στο φαίνεσθαι, σημειώνουν οι ειδήμονες. Ετσι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι τρέχουν ασταμάτητα για να προφθάσουν το όνειρο που δεν χωρά ελαττώματα και το οποίο κλείνει μέσα του την τέλεια δουλειά, το τέλειο παιδί, την τέλεια σχέση, το τέλειο σώμα, τον τέλειο τραπεζικό λογαριασμό. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το όνειρο που δεν γίνεται πολλές φορές πραγματικότητα μετατρέπεται σε εφιάλτη.


Τρεις τύποι τελειομανών
Ειδικοί του Τμήματος Ψυχολογίας της Υγείας στο Πανεπιστήμιο Γιορκ στον Καναδά, με επικεφαλής τον καθηγητή Γκόρντον Φλετ, ο οποίος μελετά τη σύνδεση μεταξύ τελειομανίας και υγείας τα τελευταία 20 έτη, έχουν εντοπίσει τρεις τύπους τελειομανών. Ο πρώτος αφορά τα άτομα των οποίων η τελειομανία περιορίζεται στον εαυτό τους καθώς θέτουν πολύ υψηλά στάνταρντ στις επιδιώξεις τους. Ο δεύτερος αφορά εκείνους που αποζητούν την τελειότητα από τους γύρω τους, ενώ ο τρίτος αφορά τους τελειομανείς λόγω... κοινωνικών επιταγών - πρόκειται για ανθρώπους που πιστεύουν ότι ο περίγυρός τους, όπως οι γονείς, οι συνάδελφοι ή το αφεντικό τους, απαιτεί τελειότητα από εκείνους.

Διαφορετικές μελέτες ενισχύουν μάλιστα την άποψη ότι οι τελειομανείς λόγω... κοινωνίας υποφέρουν σωματικά περισσότερο από τους άλλους. Ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Μπροκ στον Καναδά, με επικεφαλής τη δρα Ντανιέλ Μόλναρ, μελέτησαν 500 ενηλίκους ηλικίας 24 ως 35 ετών με βάση ειδικό ερωτηματολόγιο που προσδιόριζε αν ένα άτομο «πάσχει» από τελειομανία και ποιου τύπου. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι τελειομανείς εξαιτίας της (άπονης) κοινωνίας είχαν χειρότερη υγεία, επισκέπτονταν πιο τακτικά τον γιατρό και έλειπαν συχνότερα από την εργασία τους εξαιτίας ασθένειας.


Χαλαρή μακροβιότητα
Μια άλλη μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Trinity Western στον Καναδά και περιελάμβανε 450 ενηλίκους ηλικίας 65 ετών και άνω χτύπησε ακόμη πιο ανησυχητικά καμπανάκια καθώς έδειξε ότι οι τελειομανείς είχαν αυξημένο κατά 51% κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε σύγκριση με τους πιο... χαλαρούς της ζωής.

Ακόμη και αν δεν εγκαταλείψουν τα εγκόσμια, όμως, οι τελειομανείς φαίνεται ότι εγκαταλείπουν συχνά την... αγκαλιά του Μορφέα. Μελέτη του 2010 που ανήκε σε ειδικούς του Πανεπιστημίου της Κοΐμπρα στην Πορτογαλία διαπίστωσε ότι τα τελειομανή εξαιτίας των κοινωνικών επιταγών άτομα είχαν περισσότερη δυσκολία στο να αποκοιμηθούν αλλά και να κοιμηθούν χωρίς διακοπές μέσα στη νύχτα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα τελειομανή άτομα εξισώνουν την ύπαρξή τους με την ικανότητα να κατακτούν τους στόχους τους. Αν δεν τα καταφέρουν, έστω και στο παραμικρό, θεωρούν ότι είναι τα... πιο αποτυχημένα πλάσματα σε αυτή τη ζωή και έτσι χάνουν κυριολεκτικώς τον ύπνο τους.

Οι τελειοθήρες δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους ούτε καν να ασθενήσει. Οταν νιώθουν άρρωστοι, εκλαμβάνουν αυτή την αδυναμία του σώματός τους ως μια άλλη αποτυχία και έτσι φθάνουν τον εαυτό τους στα άκρα μη επιτρέποντάς του να ξεκουραστεί. Οπως είναι επόμενο, μια τέτοια τακτική επιβραδύνει την ανάρρωσή τους και μπορεί να τους καταστήσει ευάλωτους απέναντι και σε άλλες νόσους. Πέρυσι η ομάδα του καθηγητή Φλετ παρακολούθησε 100 ασθενείς που είχαν υποστεί καρδιακό επεισόδιο και είδε ότι όσοι εξ αυτών ήταν τελειομανείς ανάρρωσαν με πολύ πιο αργούς ρυθμούς, ενώ παράλληλα είχαν αυξημένο κίνδυνο για περαιτέρω καρδιολογικά προβλήματα. Τα στοιχεία αυτά ήλθαν να επιβεβαιώσουν προηγούμενα ολλανδικής μελέτης που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Circulation» το 2010. Στο πλαίσιό της παρακολουθήθηκαν περισσότεροι από 6.000 καρδιοπαθείς και, όπως προέκυψε, οι τελειομανείς με αρνητική ματιά για τη ζωή είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν περαιτέρω προβλήματα στην καρδιά τους σε σύγκριση με όσους είχαν θετική στάση για τα πράγματα.


Ευαίσθητο πεπτικό
Η αέναη άγρα της τελειότητας μπορεί να πλήξει σοβαρά και το πεπτικό σύστημα καθώς φαίνεται ότι το στρες το οποίο συνεπάγεται έχει άμεση επίδραση στη διαδικασία της πέψης. Μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2011 στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Research in Medical Science» και περιελάμβανε 149 άτομα μαρτύρησε ότι όσα εξ αυτών είχαν τάσεις τελειομανίας εμφάνιζαν αυξημένες κατά 40,7% πιθανότητες να παρουσιάσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου σε σύγκριση με ποσοστό της τάξεως του 20% στον γενικό πληθυσμό.Και βέβαια η τέλεια εικόνα που κάποιοι προσπαθούν να έχουν δεν θα μπορούσε να μην αντικατοπτρίζεται και στον καθρέφτη τους. Για αυτό και οι τελειομανείς αντιμετωπίζουν πολύ συχνά αυξημένο κίνδυνο για ψυχογενείς διαταραχές της διατροφής όπως η νευρική ανορεξία, σύμφωνα με πολλές μελέτες. Μπορεί να μοιάζει περίεργο, ωστόσο η τελειομανία μπορεί να οδηγήσει και στον αντίποδα, δηλαδή στη βουλιμία! Μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2009 στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Personality and Social Psychology» αποκάλυψε ότι η αυστηρότητα που διέπει τους τελειομανείς σε πολλές παραμέτρους της ζωής τους έχει άμεση επίδραση και στη διατροφή τους. Ετσι τα συγκεκριμένα άτομα συχνά λένε το... φαΐ φαγάκι και θέτουν άπιαστους στόχους κατανάλωσης ελάχιστων θερμίδων ημερησίως. Οταν όμως δεν επιτυγχάνουν να πιάσουν τους στόχους που έχουν θέσει στον εαυτό τους, μπορεί να το ρίξουν στην υπερφαγία - αυτό βέβαια τους παρέχει προσωρινή ευχαρίστηση, γεννώντας τους όμως στη συνέχεια ατελείωτες τύψεις, με αποτέλεσμα να μπαίνουν σε έναν φαύλο κύκλο ακόμη μεγαλύτερης αυστηρότητας αλλά και... τσιμπολογήματος.


Στρες: o φαύλος κύκλος
Γιατί όμως η τελειομανία έχει τόσο μεγάλο κόστος για την υγεία; Διότι συνδέεται με αδιάκοπο στρες. Οταν ο οργανισμός βρίσκεται υπό συνεχή πίεση, τα επινεφρίδια - ενδοκρινείς αδένες που βρίσκονται πάνω από κάθε νεφρό - εκλύουν δύο νευροδιαβιβαστές, την αδρεναλίνη και τη νοραδρεναλίνη. Με τον τρόπο αυτόν το σώμα βρίσκεται σε θέση μάχης - ο καρδιακός παλμός αυξάνεται, όπως και η αρτηριακή πίεση, οι αεραγωγοί και οι στεφανιαίες αρτηρίες διαστέλλονται, ενώ ο ρυθμός του μεταβολισμού μπαίνει στο... κόκκινο. Ωστόσο αυτή η απόκριση του οργανισμού έχει «σχεδιαστεί» ώστε να σταματά γρήγορα προκειμένου το σώμα να ξεκουράζεται. Οταν η αγχώδης διαδικασία επιμηκύνεται, ο οργανισμός βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση συναγερμού, γεγονός που έχει σημαντικό αντίκτυπο στο ανοσοποιητικό, στο πεπτικό, στο καρδιαγγειακό σύστημα (και όχι μόνο).

Οπως αναφέρει στο «Βήμα» η κλινική ψυχολόγος κυρία Κατερίνα Παπανικολάου, η τελειομανία στοιχίζει τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική υγεία. «Τα άτομα που αποζητούν μονίμως την τελειότητα μπορεί να εμφανίσουν τόσο συμπτώματα άγχους αφού βρίσκονται σε συνεχή φάση εγρήγορσης για επίτευξη των στόχων τους όσο και συμπτώματα κατάθλιψης, αφού η αυτοκριτική που κάνουν είναι αυστηρή και δεν μπορούν να πάρουν ικανοποίηση από τα όσα καταφέρνουν. Σε ό,τι αφορά τη σωματοποίηση του άγχους, όταν το βίωμα του άγχους τείνει να γίνει μόνιμο - όπως στις περιπτώσεις των τελειομανών ατόμων - εμφανίζεται διαταραχή της λειτουργίας του συμπαθητικού συστήματος με συμπτώματα ανησυχίας, ταχυπαλμίας, αϋπνίας και υπέρτασης».Σημειώνεται ότι σε έναν υγιή οργανισμό εμφανίζονται εναλλαγές της λειτουργίας του συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος (αλλιώς της φάσης ενεργοποίησης και χαλάρωσης). Σε καταστάσεις άγχους το συμπαθητικό σύστημα παίρνει το... πάνω χέρι και παρουσιάζονται συμπτώματα όπως η αύξηση της αρτηριακής πίεσης, του ρυθμού της αναπνοής και του καρδιακού παλμού.

Η ειδικός επισημαίνει ότι η λύση βρίσκεται στο χέρι του καθενός: «Η "συνταγή" είναι να συνειδητοποιήσουμε τις απαιτήσεις που έχουμε από τον εαυτό μας και το κόστος που αυτές έχουν στη ζωή μας. Μπορεί το αδιάκοπο κυνήγι των υψηλών στόχων ως παιδιά να ήταν ο τρόπος για να πάρουμε την αποδοχή και την αγάπη, στην ενήλικη ζωή μας όμως αυτή η τακτική μπορεί να μη μας επιτρέπει να πάρουμε τα σημαντικότερα, ικανοποίηση και χαρά». Και αυτά τα τελευταία... ωφελούν σοβαρά την υγεία!

Πηγή: Το ΒΗΜΑ

Η αγάπη ζεσταίνει στ’ αλήθεια!

Ουάσινγκτον

Λέμε συχνά ότι όταν είμαστε ερωτευμένοι νιώθουμε μια ζεστασιά σε όλο μας το σώμα ή ότι όταν θυμώνουμε «ανάβει» το κεφάλι μας. Όπως αποδεικνύεται, αυτά δεν είναι απλά ... λόγια. Ερευνητές από τη Φινλανδία έδειξαν για πρώτη φορά ότι τα συναισθήματα συνδέονται με μια σειρά από φυσιολογικές μεταβολές στο σώμα μας, οι οποίες μάλιστα είναι οι ίδιες σε όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τη φυλή ή τον πολιτισμό από τον οποίο προέρχονται.

Ευτυχία, έρωτας, θλίψη και θυμός

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών», παρουσιάζει τα ευρήματά της σχηματικά σε διαγράμματα. Σε αυτά θα διαπιστώσετε ότι η ευτυχία κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν μια ζεστασιά να απλώνεται σε όλο το σώμα τους, «από την κορυφή ως τα νύχια» όπως είθισται να λέμε. Μια ανάλογη ζεστασιά νιώθουν και οι ερωτευμένοι, μόνο που αυτή αφήνει ανεπηρέαστα τα πόδια, περίπου από τα γόνατα και κάτω - κάτι το οποίο, σύμφωνα με τους επιστήμονες ίσως εξηγεί γιατί λέμε ότι νιώθουμε να «τρέμουν τα γόνατά μας» στη θέα του αγαπημένου μας προσώπου .

Αντιθέτως όσοι βιώνουν μια ερωτική απογοήτευση - ή, όπως λέμε, έχει ραγίσει η καρδιά τους - νιώθουν πραγματικά έναν πόνο ή βάρος στον θώρακα. Γενικώς η θλίψη προκαλεί μια αίσθηση αδυναμίας στα άκρα και εντονότερης δραστηριότητας στην καρδιά (κατ 'επέκταση στον θώρακα), ενώ η κατάθλιψη κυριολεκτικά «παγώνει» το σώμα και «κόβει» χέρια και πόδια.Συναισθήματα όπως ο θυμός και η οργή γίνονται κυρίως αισθητά στο επάνω μέρος του θώρακα - κάτι το οποίο ίσως σημαίνει ότι υποσυνείδητα ετοιμαζόμαστε για καυγά, όπως σημειώνουν οι συγγραφείς. Η αηδία από την πλευρά της «ερεθίζει» τον λαιμό και το πεπτικό μας σύστημα.

Ιδια σε όλους τους πολιτισμούς
Οι ερευνητές από διάφορα φινλανδικά πανεπιστήμια με επικεφαλής τους Λάουρι Νουμενμάα και Ενρίκο Γκλέρεαν έδειξαν σε 700 άνδρες και γυναίκες εθελοντές διαφόρων φυλών και πολιτισμών ταινίες ή τους διάβασαν ιστορίες οι οποίες είχαν σχεδιαστεί έτσι ώστε να προκαλούν συγκεκριμένα συναισθήματα. Μετά το κάθε τεστ οι επιστήμονες έδιναν στους εθελοντές το περίγραμμα ενός ανθρώπινου σώματος και τους ζητούσαν να χρωματίσουν με διαφορετικά χρώματα τα σημεία στα οποία ένιωθαν περισσότερη ή λιγότερη δραστηριότητα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ίδιο συναίσθημα προκαλούσε την ίδια ακριβώς «σωματική ανταπόκριση» στους εξεταζόμενους, ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλή και τον πολιτισμό από τον οποίο προέρχονταν. Αυτό, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, υποδηλώνει ότι φυσιολογικές διεργασίες οι οποίες προκαλούν σωματικά αισθήματα σχετίζονται άμεσα με τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τα συναισθήματά μας. «Η αποκρυπτογράφηση των υποκειμενικών σωματικών αισθημάτων που συνδέονται με τα ανθρώπινα συναισθήματα μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα διαταραχές της διάθεσης όπως η κατάθλιψη και το άγχος» σημειώνουν.Από την πλευρά του ωστόσο ο Πολ Ζακ, πρόεδρος του Κέντρου Νευροοικονομικών Μελετών του Πανεπιστημίου Κλερμόντ στην Καλιφόρνια, σχολιάζοντας τα ευρήματα στον δικτυακό τόπο MedixalXpress επεσήμανε ότι η μελέτη δεν ρίχνει περισσότερο φως στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα συναισθήματα, Κάτι τέτοιο, όπως τόνισε ο νευροεπιστήμονας, θα ήταν ίσως εφικτό με ταυτόχρονες μετρήσεις διαφόρων παραμέτρων δραστηριότητας στο σώμα, όπως ο ιδρώτας ή η θερμοκρασία.
Πηγη: Το Βημα

Τα κατοικίδια ενισχύουν την κοινωνικότητα των εφήβων

Οι ενήλικοι που έχουν ένα κατοικίδιο τείνουν να αναπτύσσουν πιο ισχυρές κοινωνικές σχέσεις, σύμφωνα με μελέτες. Νέα αμερικανική έρευνα έδειξε ωστόσο ότι το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση των εφήβων.

Οι ειδικοί του Πανεπιστημίου Ταφτς διαπίστωσαν ότι οι έφηβοι που φρόντιζαν ένα κατοικίδιο εμφάνιζαν πιο δυνατές σχέσεις στον κοινωνικό τους περίγυρο συγκριτικά με όσους δεν είχαν επαφή με ζώα.Ως γνωστόν, ειδικά εκπαιδευμένα ζώα χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο θεραπειών για παιδιά που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα, όπως π.Χ. αυτισμό, μαθησιακά Προβλήματα operators κ.ά. ΚΑΙ ΤΑ Αυτο διότι Ζώα επιδρούν θετικά ΣΤΟΝ ψυχισμό Των παιδιών ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ μπορούν βοηθήσουν Ως προς ΤΗ συγκέντρωση και τη γενικότερη συμπεριφορά τους. Σε αρκετές χώρες τέτοιου είδους προγράμματα εντάσσονται σε σχολεία και νοσοκομεία με στόχο, πέρα από την εξοικείωση των παιδιών με τα ζώα, την περαιτέρω ψυχολογική στήριξή τους.

«Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης εφήβου - ζώου είναι πραγματικά σημαντική» εξηγεί η δρ Μέγκαν Μίλερ, αναπτυξιακή ψυχολόγος και ερευνήτρια στην Κτηνιατρική Σχολή Κάμινγκς του αμερικανικού πανεπιστημίου.

«Οι νεαροί ενήλικοι στη μελέτη οι οποίοι ως έφηβοι είχαν στενή σχέση με κατοικίδια δήλωσαν ότι αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι με τον περίγυρό τους και διαθέτουν πιο ισχυρές κοινωνικές σχέσεις στη ζωή τους» αναφέρει η ειδικός.

Τετράποδη «ασπίδα» ζωής
Στο πλαίσιο της μελέτης έλαβαν μέρος 500 εθελοντές ηλικίας 18-26 ετών οι οποίοι κλήθηκαν να δηλώσουν τη στάση τους απέναντι στα ζώα και τα επίπεδα της συναναστροφής τους μαζί τους.Οπως περιγράφουν οι ερευνητές με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Applied Developmental Science», από τα στοιχεία που συνέλεξαν φάνηκε ότι οι νεαροί ενήλικοι που είχαν μεγαλώσει με την παρέα ενός κατοικιδίου εμφάνιζαν ισχυρότερους κοινωνικούς δεσμούς συγκριτικά με άλλους που δεν είχαν ένα ζωάκι κατά την εφηβεία τους .

Ηγετικά χαρακτηριστικά
Συγκεκριμένα οι επιστήμονες είδαν ότι οι έφηβοι που απολάμβαναν την παρέα ενός ζώου έτειναν να είναι πιο δοτικοί και να συνεισφέρουν περισσότερο σε κοινωνικές δράσεις, προσφέροντας βοήθεια με κάποιον τρόπο στην κοινωνία, σε φίλους ή σε μέλη της οικογένειάς τους, ενώ εμφάνιζαν μεταξύ άλλων και ισχυρά ηγετικά χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσο πιο ενεργά συμμετείχαν οι έφηβοι στη φροντίδα του κατοικιδίου τους τόσο υψηλότερο ήταν το «σκορ» στις κοινωνικές τους σχέσεις. Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης φάνηκε ακόμη ότι όσο πιο έντονο ήταν το δέσιμο των εφήβων με το ζωάκι τους τόσο ισχυρότερη ενσυναίσθηση και αυτοπεποίθηση είχαν ως άτομα, γεγονός το οποίο οδηγούσε σε μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο δέσιμο στις κοινωνικές τους σχέσεις.

«Τα ευρήματα της μελέτης αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη εκκίνηση για την καλύτερη κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των ζώων στη ζωή μας, ιδιαίτερα σε μικρότερες ηλικίες» υπογραμμίζει η δρ Μίλερ.Σε επόμενη φάση οι ειδικοί αναμένεται να εξετάσουν σε μεγαλύτερη κλίμακα τον τρόπο με τον οποίο συγκεκριμένες ανθρώπινες εμπειρίες ενδεχομένως να συνδέονται με τις εμπειρίες που βιώνουν τα ζώα, όπως επίσης ΚΑΙ ΤΟ Πως αναπτύσσεται δέσιμο ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΜΕ ΤΗΝ μέρη πάροδο ΤΟΥ Χρόνο Υ.
Πηγη: Το Βημα

«Αλλάξτε όλα τα password» στο Διαδίκτυο

Tα Tumblr συνέστησε στα μέλη του «να αλλάξουν κωδικούς πρόσβασης παντού»


Ουάσινγκτον

Κενό ασφάλειας σε λογισμικό που χρησιμοποιείται για την κρυπτογράφηση των επικοινωνιών στο Διαδίκτυο αφήνει εκτεθειμένους τους κωδικούς πρόσβασης και άλλα ευαίσθητα δεδομένα των χρηστών, και αρκετές εταιρείες συνιστούν την αλλαγή όλων των password.

Έπειτα από αναφορές για την υποκλοπή «εκατοντάδων κωδικών πρόσβασης» από τη Yahoo, η υπηρεσία Tumblr της εταιρείας συνιστά στα μέλη της να «αλλάξουν κωδικούς πρόσβασης παντού και ειδικά σε υπηρεσίες υψηλής ασφάλειας όπως το email, οι υπηρεσίες αποθήκευσης αρχείων και το e-banking».Το πρόβλημα αποκαλύφθηκε τη Δευτέρα, όταν η Google και η φινλανδική εταιρεία ασφάλειας Codenomicon ανακοίνωσαν ότι εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια υπάρχει κενό ασφάλειας στο OpenSSL, λογισμικό που χρησιμοποιείται για την κρυπτογράφηση των δεδομένων που μεταδίδονται μεταξύ του χρήστη και των διαδικτυακών υπηρεσιών που χρησιμοποιεί.

Καρδιά που αιμορραγεί

Το κενό ασφάλειας, που βαφτίστηκε Heartbleed, θα επέτρεπε σε χάκερ να διαβάζουν το περιεχόμενο της μνήμης των διακομιστών, στην οποία αποθηκεύονται ευαίσθητα δεδομένα, αλλά και να υποκλέπτουν τα κλειδιά της κρυπτογράφησης.

Θα μπορούσαν έτσι να κλέψουν κωδικούς πρόσβασης και άλλα δεδομένα, ή ακόμα και να στήσουν ψεύτικους δικτυακούς τόπους που παριστάνουν νόμιμες υπηρεσίες.
Η εταιρεία κυβερνοασφάλειας NCC Group, η οποία συμβουλεύει πολλές εταιρείες του χρηματιστηριακού δείκτη FTSE 250, χαρακτηρίζει την κατάσταση «σοβαρή».

«Θα ήταν σώφρον για τους χρήστες να αλλάξουν τους κωδικούς πρόσβασης» δήλωσε στο BBC ο Όλι Ουάιτχαους της NCC.
Σύμφωνα με το βρετανικό πρακτορείο, η Google προειδοποίησε ορισμένους μεγάλους διαδικτυακούς οργανισμούς πριν αποκαλύψει το πρόβλημα προκειμένου να τους δώσει χρόνο να αναβαθμίσουν τα συστήματά τους με τη νεότερη έκδοση του OpenSSL.Η Yahoo όπως φαίνεται δεν είχε ενημερωθεί, διαβεβαιώνει όμως τώρα ότι σπεύδει να μπαλώσει το κενό ασφάλειας σε όλες τις υπηρεσίες της.

Πηγη: Το Βημα

Οι συχνοί εφιάλτες προειδοποίηση για προβλήματα υγείας

Τα άσχημα όνειρα μας κάνουν να πεταγόμαστε ιδρωμένοι από το κρεβάτι μέσα στη νύχτα, αλλά δεν είναι κάτι τόσο σημαντικό ώστε να χρειάζεται να το αναφέρουμε στον γιατρό μας. 'Η μήπως όχι;

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι συχνοί εφιάλτες μπορεί να αποτελούν σημαντική ένδειξη σχετικά με την ύπαρξη προβλημάτων υγείας - ακόμη και χρόνια πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων τους -, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στη βρετανική εφημερίδα «Daily Mail».
Σύνδεση με ψυχικές διαταραχές στα παιδιά
Πρόσφατα ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι τακτικοί εφιάλτες στην παιδική ηλικία ίσως είναι ένα πρώιμο σημάδι ψυχικών διαταραχών αργότερα στη ζωή. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη μελέτη που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στο επιστημονικό έντυπο «Sleep» και βασίστηκε σε παρακολούθηση 6.800 παιδιών, όσα εξ αυτών είχαν συχνά εφιάλτες (δύο-τρεις φορές την εβδομάδα) στις ηλικίες δύο ως επτά ετών αντιμετώπιζαν 3,5 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν κάποιο ψυχωσικό επεισόδιο, όπως το να έχουν παραισθήσεις ή να ακούνε φωνές, κατά την εφηβεία. Οι επιστήμονες σημείωσαν ότι οι συχνοί εφιάλτες στα παιδιά μπορεί να μαρτυρούν ένα συναισθηματικό τραύμα. Πιθανόν, δηλαδή, το παιδί κατά την... ξυπνητή ζωή του να έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού (bullying) ή βίας στο σπίτι του. Προσέθεσαν επίσης ότι η ενασχόληση με βίαια βιντεοπαιχνίδια πριν από την ώρα του ύπνου μπορεί επίσης να μεταφραστεί σε... όνειρα κακά για τα παιδιά.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον Πάτρικ Μακ Ναμάρα, αναπληρωτή καθηγητή Νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, οι εφιάλτες μπορεί να μαρτυρούν ένα (ακόμη και πολύ σοβαρό) πρόβλημα σωματικής υγείας και στους ενηλίκους.

Ονειρευόμαστε μόνο σε ένα πολύ ελαφρύ στάδιο του ύπνου που ονομάζεται REM (Rapid Eye Movement) - βιώνουμε αυτό το στάδιο περί τις τέσσερις ως πέντε φορές κάθε νύχτα (ο REM εμφανίζεται για πρώτη φορά γύρω στα 90 λεπτά από την ώρα που πρωτοκοιμόμαστε).Πολλά και διαφορετικά προβλήματα υγείας μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο μας, γεγονός που σημαίνει ότι είναι πιθανότερο να ξυπνήσει κάποιος κατά τη φάση REM του ύπνου και να θυμάται ότι είδε εφιάλτη, σημειώνει από την πλευρά του ο δρ Νίκολας Οσκροφτ, ερευνητής στο πεδίο του ύπνου και καρδιολόγος στο Νοσοκομείο Παπγουόρθ στο Κέιμπριτζ.

Σημάδι υπνικής άπνοιας
Οι συχνοί εφιάλτες θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να αποτελούν σημάδι υπνικής άπνοιας - κατάσταση στην οποία η αναπνοή σταματά παροδικά αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του ύπνου καθώς μπλοκάρονται οι αεραγωγοί. Ασθενείς με υπνική άπνοια αναφέρουν ότι έχουν τακτικά εφιάλτες.

Μελέτη του Πανεπιστημίου Σουόνσι που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Clinical Sleep Medicine» το 2011 και περιελάμβανε 47 άνδρες με υπνική άπνοια έδειξε ότι οι εθελοντές που εμφάνιζαν τα πιο σοβαρά συμπτώματα άπνοιας κατά τον ύπνο δήλωναν πως είχαν και τα πιο αρνητικώς φορτισμένα συναισθηματικά και δυσάρεστα όνειρα.Από άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2012 στο επιστημονικό έντυπο «Sleep Medicine» προέκυψε ότι, όταν ασθενείς έλαβαν θεραπεία για την υπνική άπνοια (μέσω της χρήσης μάσκας κατά τον ύπνο η οποία έστελνε περισσότερο αέρα στους αεραγωγούς), το 91% εξ αυτών σταμάτησε να έχει εφιάλτες.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης καθηγητή Αχμέντ ΜπαΧαμάμ, ειδικό στο πεδίο του ύπνου στο Πανεπιστήμιο King Saud της Σαουδικής Αραβίας, η μείωση της ροής οξυγόνου προς τον εγκέφαλο στα άτομα με υπνική άπνοια μπορεί να «γεννήσει»... εφιαλτικές βραδιές.

Σχέση με καρδιολογικά προβλήματα
Επιπλέον τα άσχημα όνειρα μπορεί να συνδέονται με καρδιολογικά προβλήματα, λέει ο δρ Οσκροφτ. Ατομα με συχνούς εφιάλτες είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιακές αρρυθμίες, σύμφωνα με μελέτη περισσότερων από 6.000 ενηλίκων που δημοσιεύθηκε στο «Netherlands Journal of Medicine» πριν από μία δεκαετία. Συγχρόνως επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν πόνους στο στέρνο είχαν τα άτομα που έβλεπαν τακτικά εφιάλτες. Μια θεωρία, όπως εξηγεί ο δρ Οσκροφτ, είναι ότι τα άτομα με καρδιολογικά προβλήματα - κυρίως όσα πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια - παρουσιάζουν αναπνευστικά προβλήματα τη νύχτα. Η καρδιακή ανεπάρκεια οδηγεί σε συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες, γεγονός που δυσχεραίνει την αναπνοή, ιδίως κατά τη φάση REM του ύπνου. Αυτό συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι μύες μας παραλύουν στη φάση REM έτσι ώστε να μη βιώνουμε στην πραγματικότητα μέσω κινήσεων τα όνειρά μας. Ωστόσο αυτό μπορεί να έχει επίδραση στους μυς της αναπνοής και να κάνει το άτομο να ξυπνήσει στη φάση REM, με αποτέλεσμα να είναι πιθανότερο να θυμάται τα άσχημα όνειρα που είδε.

Και με φλεγμονές
Περισσότερες πιθανότητες να δουν εφιάλτες έχουν και τα άτομα με οποιουδήποτε είδους μόλυνση ή φλεγμονή, από σοβαρή γρίπη ως φλεγμονή των νεφρών, κατά τον δρα Μακ Ναμάρα.

Εκτός από τη φάση REM υπάρχει και η φάση non-REM του ύπνου. Η τελευταία χαρακτηρίζεται από τον ύπνο βραδέων κυμάτων κατά τη διάρκεια του οποίου το ανοσοποιητικό μας σύστημα «αυτοεπιδιορθώνεται» και ενισχύεται. «Οταν έχουμε μια λοίμωξη, ακόμη και αν δεν εμφανίζουμε πυρετό, το σώμα χρειάζεται περισσότερο ύπνο βραδέων κυμάτων ώστε να καταφέρει το ανοσοποιητικό σύστημα να πολεμήσει τον ανεπιθύμητο "εισβολέα". Ωστόσο η διαδικασία αυτή "πλήττει" τον ύπνο REM καθυστερώντας τη στιγμή που εισερχόμαστε στον ύπνο των ονείρων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έντονα, "ζωντανά" όνειρα ή σε εφιάλτες» λέει ο δρ Μακ Ναμάρα και συμπληρώνει πως καθώς κατά τον ύπνο REM επεξεργαζόμαστε τα συναισθήματά μας είναι πιθανόν να συσσωρευθούν αρνητικά συναισθήματα τα οποία θα εκδηλωθούν ως εφιάλτες.

Προειδοποίηση για τη νόσο Πάρκινσον
Οι συχνοί βίαιοι εφιάλτες μπορεί να αποτελούν και πρώιμο σημάδι της νόσου του Πάρκινσον - αρκετές φορές προηγούνται των συμπτωμάτων ως και κατά μία δεκαετία -, σημειώνει o δρ Ρόμπερτ Μπρένερ, νευρολόγος από το Νοσοκομείο Spire Bushey στο Γουότφορντ της Βρετανίας. Ο ειδικός αναφέρει ότι το μοτίβο των εφιαλτών σε πολλούς από τους ασθενείς με Πάρκινσον είναι το ίδιο. «Κάποιος τους κυνηγά ή τους επιτίθεται και συχνά, ενώ βλέπουν τον εφιάλτη, τον "ζουν" ρίχνοντας γροθιές ή κλωτσώντας». Αυτό συμβαίνει επειδή το 15% των ατόμων που αργότερα στη ζωή τους εμφανίζουν Πάρκινσον παρουσιάζουν διαταραχή κατά τον ύπνο REM - οι μύες τους δεν παραλύουν σε αυτή τη φάση του ύπνου όπως θα έπρεπε και έτσι κινούνται όσο διαρκεί ο εφιάλτης.

Μελέτη που είχε δημοσιευθεί στο επιστημονικό έντυπο «Neurology» είχε δείξει ότι το 38% των ατόμων με συχνούς εφιάλτες εξαιτίας διαταραχής στον ύπνο REM ανέπτυξε Πάρκινσον μέσα σε διάστημα 12,7 ετών κατά μέσον όρο.

Ημικρανίες, εμμηνόπαυση
Αλλά και των ημικρανιών προηγούνται σε κάποιες περιπτώσεις δυσάρεστα όνειρα στα οποία κυριαρχούν ο θυμός και η επιθετικότητα, σύμφωνα με μελέτη που είχε δημοσιευθεί στο επιστημονικό έντυπο «Psychotherapy and Psychosomatics». Ενας στους τέσσερις πάσχοντες από ημικρανία εμφανίζει ημικρανία με αύρα - βλέπει φώτα που αναβοσβήνουν ή κάνουν ζιγκ ζαγκ. Ο καθηγητής Μακ Ναμάρα εξηγεί ότι κάποιες φορές η αύρα εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του ύπνου REM λαμβάνοντας τη μορφή εφιάλτη ή πολύ έντονου ονείρου στο οποίο ένα φως τυφλώνει το άτομο.

Παράλληλα πολλές γυναίκες αναφέρουν ότι έχουν εφιάλτες στην εμμηνόπαυση. Και αυτό διότι, όπως λέει ο δρ Τόνι Μπόρετ, γυναικολόγος από το Νοσοκομείο Spire Bushey, ως και μία δεκαετία πριν από την εμμηνόπαυση τα επίπεδα των οιστρογόνων πέφτουν σημαντικά, γεγονός που επηρεάζει και τα επίπεδα της σεροτονίνης, του χημικού του εγκεφάλου που συνδέεται με εξάψεις, μεταβολές της διάθεσης, νυχτερινές εφιδρώσεις αλλά και με διαταραχές του ύπνου στο 15% των γυναικών.

Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο
Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι και το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο μπορεί να οδηγήσει σε εφιάλτες. Μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2008 από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αγγλίας έδειξε ότι οι εφιάλτες πιθανώς συνδέονται με τις αλλαγές στη θερμοκρασία του σώματος που εμφανίζονται σε ορισμένες φάσεις του κύκλου των γυναικών. Η αύξηση της ορμόνης προγεστερόνης που καταγράφεται πριν από την περίοδο της γυναίκας ανεβάζει τη θερμοκρασία του σώματος, κάτι που έχει συνδεθεί με αϋπνίες, νυχτερινή εφίδρωση, εξάψεις και έντονα όνειρα αλλά και εφιάλτες.

Ελλειψη ύπνου
Η έλλειψη ύπνου μπορεί να αποτελεί άλλη μια αιτία για εφιάλτες. Οπως εξηγεί ο καθηγητής Μακ Ναμάρα, ακόμη και μία-δύο λιγότερες ώρες ύπνου τη νύχτα είναι πιθανόν να μεταφραστούν σε εφιάλτες όταν το άτομο τελικώς κοιμηθεί αρκετά. Και αυτό διότι όταν δεν κοιμόμαστε επαρκώς συνήθως χάνουμε τον ύπνο REM, τον οποίον όμως ο εγκέφαλος χρειάζεται απαραίτητα ώστε να επεξεργαστεί τις πληροφορίες, τις αναμνήσεις και τις γνώσεις της ημέρας. Ετσι όταν τελικώς κοιμηθούμε κανονικά ο εγκέφαλος αποζητεί περισσότερο REM ύπνο έχοντας συσσωρεύσει ανεπεξέργαστα συναισθήματα. Και αυτό μπορεί να γεννήσει εφιάλτες.Καμιά φορά οι εφιάλτες μας αντικατοπτρίζουν προβλήματα υγείας που εμφανίζουμε στη ζωή μας. Ατομα με αναπνευστικά προβλήματα αναφέρουν συχνά ότι βλέπουν όνειρα στα οποία πνίγονται.

«Κατά τον ύπνο REM ο εγκέφαλος προσπαθεί να επεξεργαστεί έντονα συναισθήματα, πράγματα που μας απασχολούν ή ό,τι δεν μπορούμε να εκφράσουμε με λόγια. Αυτό το κάνει μέσω των εικόνων που βλέπουμε στα όνειρά μας» καταλήγει ο καθηγητής Μακ Ναμάρα.

Πηγή: Το Βήμα

Ποιο είναι το πιο οδυνηρό τσίμπημα μέλισσας;

Αν πλησιάζει μια μέλισσα το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε μάλλον είναι να προστατέψουμε την... μύτη μας

Νέα Υόρκη
Ενας θαρραλέος αμερικανός φοιτητής άφησε τις μέλισσες να τσιμπήσουν το γυμνό σώμα του σε διάφορα σημεία για να καταλήξει επιτέλους σε μια οριστική απάντηση σε ένα ερώτημα που αιωρείται εδώ και πολλά χρόνια: Ποιό είναι το χειρότερο σημείο για να σε τσιμπήσει μέλισσα; Μετά από πέντε τσιμπήματα καθημερινά, επί 38 συνεχόμενες ημέρες(!), σε 25 διαφορετικά σημεία του σώματός του, η ετυμηγορία του ήταν ότι πιο οδυνηρό από όλα είναι το τσίμπημα στα ρουθούνια της μύτης.

Η πονο-μελέτη
Ο Μάικλ Σμιθ του Πανεπιστημίου Κορνέλ βαθμολόγησε με 9 το τσίμπημα στα ρουθούνια (σε μία κλίμακα πόνου 0-9). Ακολουθούν τα τσιμπήματα στο πάνω χείλος (8,7), στο πέος (μόλις 7,3 για όσους περίμεναν κάτι χειρότερο…) και στους όρχεις (7). Το τσίμπημα στον βραχίονα βαθμολογήθηκε με 5, ενώ τα λιγότερο επώδυνα τσιμπήματα ήσαν στο κρανίο, στην άκρη του μεσαίου δαχτύλου και στο μπράτσο (όλα με 2,3).

Ο Μάικλ Σμιθ μελετά εδώ και καιρό τη ζωή των μελισσών και κάποια στιγμή του ήλθε η ιδέα να υποβληθεί στο πείραμα των τσιμπημάτων. Όπως είπε, «περίμενα ότι θα πονούσε πολύ το τσίμπημα στα γεννητικά όργανα. Όταν όμως συνέβη, δεν πόνεσε, όσο περίμενα. Ομως στο τσίμπημα στα ρουθούνια όλο το σώμα σου αντιδρά, φταρνίζεσαι, κοντανασαίνεις, τα μάτια σου τρέχουν - δεν είναι καθόλου ευχάριστο» αναφέρει ο Σμιθ που δημοσιεύει τα… πονεμένα του ευρήματα στην επιθεώρηση «PeerJ».

Τα άλλα τσιμπήματαΟ νεαρός ερευνητής δεν απέκλεισε ότι παρεμφερή συγκριτικά συμπεράσματα θα μπορούσαν να εξαχθούν επίσης για άλλα τσιμπήματα και γενικότερα για τους πόνους, πέρα από τα κεντριά των μελισσών. Για τις τελευταίες -παρόλα τα απανωτά τσιμπήματά τους- δεν έδειξε να μνησικακεί, καθώς, όπως είπε, δεν είναι συνήθως επιθετικές απέναντι στους ανθρώπους.

«Αν μια μέλισσα τριγυρίζει γύρω σου και σου φαίνεται ενοχλητική, εφόσον ηρεμήσεις, δεν αναπνέεις πολύ (οι μέλισσες έλκονται από το διοξείδιο του άνθρακα της εκπνοής) και αργά απομακρυνθείς, θα είσαι μια χαρά. Τα περισσότερα τσιμπήματα, άλλωστε, προέρχονται μάλλον από σφήκες» σημειώνει ο Σμιθ.

Πηγη: Το Βημα

Τρέξε μυαλό, τρέξε!

Νέα Υόρκη 

Όσο καλύτερη φυσική κατάσταση έχει κανείς όταν είναι νέος τόσο καλύτερες νοητικές επιδόσεις θα έχει ως μεσήλικας, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο «Neurology».Συγκεκριμένα, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μινεσότα στην Μινεάπολι, με επικεφαλής τον καθηγητή Δημόσιας Υγείας, δρ Ντέιβιντ Τζέικομπς, έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση για 25 χρόνια, μια ομάδα 2.750 ανδρών και γυναικών. Στην αρχή της μελέτης, οι συμμετέχοντες ήταν από 18 έως 30 ετών.

Ευρήματα που... καλπάζουν

Οι επιστήμονες πραγματοποίησαν έλεγχο της καρδιοαναπνευστικής υγείας των εθελοντών, αρχικά, ενώ ανά τακτά χρονικά διαστήμα τους υπέβαλλαν συνολικά σε επτά διαδοχικούς ελέγχους νοητικής λειτουργίας.Η καρδιοαναπνευστική κατάσταση είναι δείκτης του πόσο καλά το σώμα μεταφέρει οξυγόνο στους μυς και πόσο καλά οι μυς μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το οξυγόνο κατά την άσκηση.

Σε γενικές γραμμές, όσοι άνθρωποι εμφάνιζαν καλύτερη καρδιοαναπνευστική κατάσταση στη νεανική ήταν σε ηλικία 43 έως 55 ετών. Επίσης, ήταν πιο πιθανό να έχουν αποκτήσει υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, να καπνίζουν λιγότερο, να είναι πιο δραστήριοι σωματικά και να έχουν καλύτερους δείκτες υγείας (φυσιολογική αρτηριακή πίεση και σάκχαρο, καθώς και χαμηλότερη χοληστερόλη), σε σχέση με όσους ως νέοι είχαν χειρότερη «φόρμα».
Όπως επισημαίνει ο δρ Τζέικομπς, η σωματική κατάσταση στην ηλικία των 25 ετών αποτελεί προγνωστικό δείκτη για τη νοητική κατάσταση στην ηλικία των 50 ετών. Επισημαίνει επίσης ότι όλο και περισσότερες μελέτες τεκμηριώνουν ότι, η καλή σχέση καρδιάς - εγκεφάλου αρχίζει από πολύ νωρίς στη ζωή. Η νέα μελέτη μπορεί λοιπόν να βοηθήσει στον εντοπισμό των ανθρώπων με πρώιμη άνοια.

Πηγή: Το Βημα

Εμπιστευθείτε το ένστικτό σας

Εχετε αισθανθεί ποτέ ότι κάποιος δεν σας λέει την αλήθεια αλλά δεν μπορείτε να «στηρίξετε» αυτή την αίσθηση με λογικά επιχειρήματα; Αντί να απορρίψετε την ιδέα σας ως παράλογη, ίσως θα ήταν καλύτερο να την εμπιστευθείτε. Μελέτη που έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες διαπίστωσε πως τελικά το ένστικτό μας είναι πολύ καλύτερο στο να αναγνωρίσει πότε κάποιος μας λέει ψέματα από ό,τι η συνειδητή σκέψη και η λογική μας. Υποσυνείδητα, λένε οι επιστήμονες, οι άνθρωποι είναι τελικά εξαιρετικοί «ανιχνευτές ψεύδους».

Τυχαίες επιδόσεις σε συνειδητό επίπεδο
Δεκάδες μελέτες έχουν δείξει ως τώρα ότι οι άνθρωποι δεν είναι και τόσο καλοί στο να εντοπίσουν έναν ψεύτη - αντιθέτως, κατορθώνουν συνήθως να αναγνωρίσουν πότε κάποιος λέει ψέματα σε επίπεδα τα οποία μπορούν να αποδοθούν απλώς στην τύχη. «Αν σας δώσω δέκα βίντεο στα οποία πέντε άτομα λένε ψέματα και πέντε όπου λένε την αλήθεια μπορώ να προβλέψω ότι τόσο εσείς όσο και οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος θα έχει σωστές επιδόσεις κατά περίπου 50%» δήλωσε μιλώντας στον δικτυακό τόπο επιστημονικών ειδήσεων LiveScience η Λεάνε τεν Μπρίνκε, κοινωνική ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ και εκ των συγγραφέων της νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Psychological Science». «Αυτό σημαίνει ακρίβεια τόση όση το να παίξει κανείς "κορόνα-γράμματα"».Οι τόσο φτωχές επιδόσεις στην ανίχνευση του ψεύδους δεν έχουν εξελικτικό «νόημα» σύμφωνα με τους επιστήμονες: το να ξεχωρίζουμε την αλήθεια από το ψέμα είναι μια ικανότητα σημαντική για την επιβίωσή μας, οπότε δεν ακούγεται και τόσο λογικό να τη διαθέτουμε σε τόσο μικρό βαθμό. Για τον λόγο αυτόν η κυρία Τεν Μπρίνκε και οι συνεργάτες της σχεδίασαν ένα πείραμα προκειμένου να διερευνήσουν μήπως τελικά η ικανότητα αυτή λειτουργεί καλύτερα στο ασυνείδητό μας.

Το ασυνείδητο καλύτερος κριτήςΟι επιστήμονες «στρατολόγησαν» φοιτητές τους οποίους χώρισαν σε δύο ομάδες ζητώντας τους να μπουν και να «ψαχουλέψουν» ένα άδειο δωμάτιο. Οι εθελοντές της πρώτης ομάδας θα έβρισκαν 100 δολάρια μέσα σε κάποιο βιβλίο, τα οποία και θα έπρεπε να πάρουν λέγοντας όταν κάποιος τους ρωτούσε ότι δεν είχαν ιδέα σχετικά με τα χρήματα. Οι εθελοντές της δεύτερης ομάδας δεν είχαν ανάλογες οδηγίες. Μετά τη σκηνοθετημένη «κλοπή» ένας ερευνητής «ανέκρινε» όλους τους εθελοντές και οι συνομιλίες βιντεοσκοπήθηκαν.

Στη συνέχεια οι ερευνητές έδειξαν τις βιντεοσκοπημένες «ανακρίσεις» σε 72 άλλους φοιτητές ζητώντας τους να εντοπίσουν ποιοι έλεγαν ψέματα και ποιοι αλήθεια. Οπως σε όλες τις ανάλογες μελέτες που έχουν γίνει στο παρελθόν, αυτοί εντόπισαν τους ψεύτες μόνο στο 43% των περιπτώσεων και εκείνους που έλεγαν την αλήθεια μόνο στο 48%. Παράλληλα όμως οι ειδικοί έκαναν και άλλα τεστ προκειμένου να μετρήσουν τις υποσυνείδητες αντιδράσεις των εθελοντών μέσω των έμμεσων, «αυτόματων» συνειρμών. Σε αυτά τα τεστ οι επιδόσεις αποκαλύφθηκαν εξαιρετικά καλύτερα, καθώς όλοι οι συμμετέχοντες είχαν περισσότερες πιθανότητες να συνδέσουν εκείνους που έλεγαν ψέματα με λέξεις όπως «αναληθής», «ανέντιμος» ή «απατηλός» και εκείνους που έλεγαν την αλήθεια με χαρακτηρισμούς όπως «έντιμος» ή «έγκυρος». Ενα δεύτερο πείραμα επιβεβαίωσε ότι τελικά οι ασυνείδητες εντυπώσεις των εθελοντών σχετικά με την αλήθεια και το ψέμα ήταν πολύ πιο ακριβείς από τις συνειδητές κρίσεις τους.

Η γενική εντύπωση το καλύτερο «σημάδι»
Οι ειδικοί θεωρούν πως το γεγονός ότι σε συνειδητό επίπεδο οι ψεύτες μπορούν εύκολα να μας ξεγελάσουν ενδεχομένως να είναι αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας να ανιχνεύσουμε το ψέμα με βάση λανθασμένα στερεότυπα. Υπάρχει για παράδειγμα μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι όσοι λένε ψέματα αποφεύγουν να κοιτάξουν τον συνομιλητή τους στα μάτια ή κάνουν νευρικές κινήσεις, όμως επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι τα «σημάδια» αυτά είναι συνήθως απατηλά. «Το ασυνείδητό μας όμως ίσως εντοπίζει τα σωστά δείγματα, τα οποία πράγματι υπάρχουν» τόνισε η κυρία Τεν Μπρίνκε.Οπως ανέφερε η ψυχολόγος, οι εθελοντές που είπαν ψέματα δήλωσαν ότι ένιωσαν περισσότερο στρεσαρισμένοι και φοβισμένοι κατά τη διάρκεια της βιντεοσκόπησης ενώ μιλούσαν πιο γρήγορα και ήταν λιγότερο συνεργάσιμοι, οπότε ενδεχομένως ο εγκέφαλός μας να είναι σε θέση να «συλλαμβάνει» αυτές ή άλλου είδους μικρές διαφορές, τις οποίες και αξιολογεί συνολικά ως δείγματα απάτης. Στο κάτω-κάτω, επεσήμανε, αν το δούμε εξελικτικά, ενδεχομένως να μην είναι απαραίτητο να εντοπίζουμε ξεκάθαρα το ψέμα - μια αόριστη εντύπωση που μας προδιαθέτει δυσάρεστα σε σχέση με κάποιο πρόσωπο ίσως να είναι αρκετή ώστε να μας κάνει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντί του ή και να το αποφύγουμε. «Δεν είναι ανάγκη να γίνεται συναγερμός με καμπανάκια που χτυπάνε στο κεφάλι μας λέγοντάς μας "μην τον εμπιστεύεσαι"» υπογράμμισε η κυρία Τεν Μπρίνκε.

Πηγη: Το ΒΗΜΑ

Αμερικανός ο πιο «δικτυωμένος» άνθρωπος

Ουάσινγκτον
ΓΙΑ κάποιους Η .. υπερβολική χρήση Ηλεκτρονικών Συσκευών αποτελεί πονοκέφαλο ΚΑΙ ΓΙΑ κάποιους άλλους, «εργαλείο» για ακόμα μεγαλύτερη δικτύωσή τους. Στη δεύτερη Κατηγορια ανήκει Ο Αμερικανός Κρις Ντάνσι, από το Ντένβερ, ο οποίος θεωρείται ο πιο «δικτυωμένος» άνθρωπος στον πλανήτη καθώς με τη βοήθεια των αισθητήρων και έξυπνων συσκευών που φοράει διαρκώς στο σώμα του, είναι σε θέση να συλλέγει δεδομένα τόσο για τον ίδιο όσο και για το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται κάθε φορά. Ανάμεσα στις συσκευές που τον συνοδεύουν παντού συγκαταλέγονται το έξυπνο ρολόι Pebble, τα γυαλιά της Google, το ηλεκτρονικό βραχιόλι της BodyMedia και ένας μετρητής καρδιακών παλμών Μπλε. Συνδυάζοντας τον παραπάνω εξοπλισμό με αισθητήρες, ο Ντάνσι είναι σε θέση να συλλέγει πληροφορίες γύρω από τις διατροφικές του συνήθειες, Φορείς ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ Φορείς operators κ.ά. Όπως υποστηρίζει Ο ίδιος μάλιστα, με τη βοήθεια του «φορετού» συστήματος, ο ίδιος κατάφερε να χάσει 45 κιλά. Το σπίτι του Ντάνσι είναι επίσης συνδεδεμένο με μια σειρά από υπερσύγχρονα συστήματα, όπως π.Χ. έξυπνο ΦΩΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΝΑ Α.Ε. Σύστημα παρακολούθησης ύπνου ΤΟ οποίο βρίσκεται ενσωματωμένο ΣΤΟ Στρώμα ΤΟΥ.

Αριστερά ο Ντάνσι τον Οκτώβριο του 2012, δεξιά τον Οκτώβριο του 2013, Μετα ΤΗΝ απώλεια βάρους ΤΟΥ 

Μετα ΤΟ Διαδίκτυο, έρχεται το Ι nnernet
Ο «κολλημένος» με την τεχνολογία Ντάνσι, συλλέγει δεδομένα γύρω από τον εαυτό του τα τελευταία πέντε χρόνια. Κάθε εβδομάδα, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, προσθέτει δύο με τρία νέα συστήματα έχοντας έτσι τη δυνατότητα να δοκιμάσει νέες τεχνολογίες και να διαμορφώσει ανάλογα τις μετρήσεις που πραγματοποιεί κάθε φορά. Ο δικτυωμένος άνδρας υποστηρίζει ότι μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία, είναι σε θέση να γνωρίζει τον εαυτό του όσο το δυνατό καλύτερα μπορεί. «Όταν αγγίζω ένα αντικείμενο, προσπαθώ να βεβαιωθώ ότι πρόκειται για κάτι για το οποίο μπορώ να αντλήσω περαιτέρω πληροφορίες, τις οποίες στη συνέχεια μοιράζομαι με άτομα που ενδεχομένως να επιθυμούν να το αποκτήσουν» αναφέρει ο 45χρονος άνδρας. «Τώρα γνωρίζω για παράδειγμα, τι να πιω, τι να φάω, πότε να κοιμηθώ και πότε να ξυπνήσω. Αυτό που κάνω θα μπορούσε να μεταφραστεί ως χάκινγκ σώματος και μυαλού. Από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή ένας χάκερ μπορεί να αντλήσει οποιουδήποτε είδους δεδομένα. Το ανθρώπινο σώμα και το μυαλό, θα μπορούσαν να αποτελέσουν το τελειότερο σύστημα πληροφοριών που έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα ».

Πηγη: Το Βημα

Η ανθρώπινη μύτη αναγνωρίζει 1 τρισ. μυρωδιές!

Νέα Υόρκη

Η ανθρώπινη μύτη είναι. όπως φαίνεται, ένας κορυφαίος αισθητήρας, ένα όργανο υψηλής ακριβείας. Αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ανθρώπινη μύτη μπορεί να διακρίνει τουλάχιστον ένα τρισεκατομμύριο διαφορετικές μυρωδιές. Αν τελικά τα ευρήματα της νέας μελέτης επιβεβαιωθούν θα πρόκειται για μια πραγματικά εκπληκτική ανακάλυψη αφού αναβαθμίζει κατά 1 δισ. φορές τις δυνατότητες της ανθρώπινης όσφρησης. Μέχρι σήμερα οι ειδικοί εκτιμούσαν ότι η ανθρώπινη μύτη μπορεί να συλλαμβάνει περίπου 10 χιλιάδες διαφορετικές μυρωδιές.



Μπορεί και περισσότερες!

Ερευνητές του Εργαστηρίου Νευρογενετικής και Συμπεριφοράς του Πανεπιστημίου Ροκφέλερ, πραγματοποίησαν εργαστηριακά πειράματα με εθελοντές που κλήθηκαν να διακρίνουν ανάμεσα σε πολύπλοκα μείγματα οσμών. Με βάση την ευαισθησία που επέδειξαν οι μύτες και οι εγκέφαλοι των εθελοντών, στη συνέχεια οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι η γκάμα της όσφρησης ξεπερνά ακόμη και το ένα τρισεκατομμύριο διακριτές μυρωδιές.Είναι πάντως φανερό ότι κανένα πείραμα δεν μπορεί στην πράξη να αποδείξει ότι όντως ένας άνθρωπος μπορεί να διακρίνει όλες αυτές τις οσμές, συνεπώς πρόκειται για μια νέα εκτίμηση, πιθανώς πιο κοντά στην πραγματικότητα. «Το μήνυμά μας είναι ότι έχουμε πολύ μεγαλύτερη ευαισθησία στην όσφρησή μας από αυτή που νομίζουμε. Απλώς δεν την προσέχουμε και δεν την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή» αναφέρει ο Αντρέας Κέλερ, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science.

Τα τεστ
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι μυρωδιές που συναντάμε καθημερινά, συντίθενται από πολύπλοκα μείγματα μορίων. Για παράδειγμα, η μυρωδιά του τριαντάφυλλου αποτελείται από 275 επιμέρους συστατικά, από τα οποία μόνο ένα μικρό ποσοστό γίνεται αντιληπτό από την μύτη μας (που διαθέτει 400 οσφρητικούς υποδοχείς) και τον εγκέφαλο που κάνει την τελική επεξεργασία.Τα πειράματα, που βασίστηκαν στο πόσο καλά 26 άνδρες και γυναίκες μπορούσαν να διακρίνουν ανάμεσα σε διαφορετικά «κοκτέιλ» 128 διαφορετικών «μυρωδάτων» μορίων, επιβεβαίωσαν ότι η οσφρητική ικανότητα διαφέρει πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πάντως, ένας μέσος άνθρωπος μπορεί να διακρίνει ως διαφορετική μια μυρωδιά από μια άλλη, αν αυτές οι δύο οσμές διαφέρουν μεταξύ τους πάνω από 50% στα επιμέρους συστατικά (μόρια) τους. Ο λιγότερο ικανός εθελοντής του πειράματος υπολογίζεται ότι μπορούσε να μυρίσει «μόνο» 80 εκατομμύρια ξεχωριστές μυρωδιές, ενώ ο πιο ικανός πολλά τρισεκατομμύρια.
Εκτιμάται ότι οι μακρινοί πρόγονοί μας ήταν πολύ πιο εξασκημένοι στην όσφρηση από τους σύγχρονους ανθρώπους. Το «κακό» ξεκίνησε, όταν ο άνθρωπος στάθηκε όρθιος στα δύο πόδια του, οπότε η μύτη του απομακρύνθηκε από το έδαφος, όπου πηγάζουν οι περισσότερες οσμές. Πιο πρόσφατα, οι ανέσεις όπως τα ψυγεία και τα συχνά ντους έχουν περιορίσει τις μυρωδιές στην καθημερινή ζωή, με συνέπεια η οσφρητική ικανότητα των ανθρώπων να έχει «σκουριάσει» σε σχέση με την όραση και την ακοή που παραμένουν πιο οξυμένες.
Τα ζώα είναι τουλάχιστον δύο έως τρεις φορές καλύτερα στην όσφρηση από τους ανθρώπους, επειδή αφιερώνουν σε αυτήν μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου τους.

Οι συγκρίσεις

Οπως φαίνεται η όσφρηση υπερέχει ως προς τις «αριθμητικές» επιδόσεις σε σχέση με άλλες αισθήσεις του ανθρώπου. Ενας άνθρωπος μπορεί να διακρίνει ανάμεσα σε 2,3 έως 7,5 εκατ. διαφορετικές αποχρώσεις χρώματος και να ακούσει περίπου 340.000 ήχους διαφορετικής τονικότητας.

Πηγη: Το Βημα

Είναι το χασμουρητό «κολλητικό»;

Οι νέοι κολλάνε πιο εύκολα το χασμουρητό από τους ηλικιωμένους. Η μεγαλύτερη επιστημονική έρευνα που έγινε μέχρι σήμερα πάνω στο μυστήριο του κολλητικού χασμουρητού (να χασμουριόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον άλλο να χασμουριέται), κατέληξε στο συμπέρασμα ότι γενικά αυτή η συνήθεια παραμένει ένα μυστήριο, αν και τείνει να μειώνεται όσο κανείς γερνάει.
Αντίθετα, η νέα μελέτη δεν επιβεβαίωσε εκτιμήσεις προηγούμενων μελετών ότι το κολλητικο χασμουρητό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ενσυναίσθησης (της αναγνώρισης και κατανόησης των συναισθημάτων των άλλων), κόπωσης ή «πεσμένης» ενέργειας.
Η βιολογία

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ελίζαμπεθ Σιρούλι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ντιουκ των ΗΠΑ δήλωσαν ότι η καλύτερη κατανόηση της βιολογίας που εμπλέκεται στο κολλητικό χασμουρητό, μπορεί τελικά να ρίξει περισσότερο φως σε νευροψυχικές παθήσεις όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός. Οι άνθρωποι με αυτές τις παθήσεις, που τείνουν σε συναισθηματική αποστασιοποίηση και κοινωνική απομόνωση, ενώ χασμουριούνται συχνά αυθόρμητα, εκδηλώνουν πολύ λιγότερο κολλητικό χασμουρητό.

Διάφορα ζώα χασμουριούνται από μόνα τους, όταν είναι κουρασμένα ή βαριούνται (κάτι που ισχύει και για τους ανθρώπους), αλλά το κολλητικό χασμουρητό είναι ένα φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί μόνο στα πιο εξελιγμένα είδη, στους ανθρώπους και στους χιμπατζήδες. Μάλιστα δεν χρειάζεται καν να δει κανείς κάποιον άλλον να χασμουριέται, αφού αρκεί να τον ακούσει να χασμουριέται ή απλώς να σκεφτεί (ή να διαβάσει) ότι ο άλλος χασμουριέται. Ενώ το αυθόρμητο χασμουρητό συμβαίνει ήδη στο έμβρυο μέσα στη μήτρα, το κολλητικό χασμουρητό αρχίζει να εμφανίζεται στην αρχή της παιδικής ηλικίας. Άγνωστο παραμένει γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στο φαινόμενο σε σχέση με άλλους.
Τα ευρήματα

Προηγούμενες έρευνες με τη βοήθεια τεχνικών απεικόνισης του εγκεφάλου είχαν συμπεράνει ότι υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στο κολλητικό χασμουρητό και στην ενσυναίσθηση. Άλλες είχαν βρει ότι το κολλητικό χασμουρητό ποικίλει ανάλογα με την ώρα στη διάρκεια της ημέρας ή με το επίπεδο της νοημοσύνης του ατόμου.Η νέα έρευνα έγινε με τη συμμετοχή 328 υγιών εθελοντών, που έκαναν ψυχολογικά και νοητικά τεστ, ενώ παρακολούθησαν και βίντεο με άλλους ανθρώπους να χασμουριούνται. Οι επιστήμονες κατέγραψαν τις αντιδράσεις των εθελοντών και βρήκαν ότι όντως μερικοί άνθρωποι είναι αισθητά λιγότερο επιρρεπείς στο κολλητικό χασμουρητό σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ενδεικτικά, κατά την παρακολούθηση ενός τρίλεπτου βίντεο με άλλους να χασμουριούνται, κάποιος μπορούσε να χασμουρηθεί από καμία έως 15 φορές.

Όμως, αυτή τη φορά οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν κάποια ορατή σχέση ανάμεσα στο κολλητικό χασμουρητό και στην ικανότητα ενσυναίσθησης, στο επίπεδο νοημοσύνης ή στην ώρα της ημέρας. Ο μόνος παράγοντας που συστηματικά φαίνεται να επηρεάζει το φαινόμενο, είναι η ηλικία: όσο οι άνθρωποι μεγαλώνουν, τόσο πιο αραιό γίνεται το κολλητικό χασμουρητό - για άγνωστους λόγους.

Συγκεκριμένα, από τους 328, οι 222, δηλαδή περίπου το ένα τρίτο (68%), «κόλλησαν» χασμουρητό τουλάχιστον μία φορά. Από αυτούς, το φαινόμενο εκδηλώθηκε στο 82% των ατόμων κάτω των 25 ετών, στο 60% των ατόμων 25 έως 49 ετών και μόνο στο 41% όσων ήσαν άνω των 50 ετών.Παρόλα αυτά, η ηλικία δεν μπορεί να εξηγήσει παρά σε πολύ μικρό βαθμό (μόλις 8%) το μυστήριο της συγκεκριμένης (ψυχο)βιολογικής αντίδρασης. Έτσι, πλέον οι επιστήμονες στρέφουν την προσοχή τους στο πιθανό γενετικό υπόβαθρο του κολλητικού χασμουρητού και κατά πόσο αυτή η τάση κληρονομείται.

Όπως είπε η Ελίζαμπεθ Σιρούλι, «είναι πιθανό ότι αν βρούμε ένα γενετικό παράγοντα που κάνει τους ανθρώπους να "κολλάνε" λιγότερο το χασμουρητό, πιθανώς αυτό το γονίδιο να σχετίζεται επίσης με τη σχιζοφρένεια ή τον αυτισμό». Η νέα μελέτη ίσως εξάλλου βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τον κολλητικό χαρακτήρα του γέλιου και του βήχα. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PLoS OΝΕ».

Πηγη: Το ΒΗΜΑ

«Εγκεφαλική» σχέση έχει ο σκύλος με το αφεντικό του

  
Ο ιδιοκτήτης ενός σκύλου κατέχει μοναδική θέση στον... εγκέφαλο του ζώου του, όπως αποκαλύπτει νέα αμερικανική μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου Εμορι στην Ατλάντα. Οι ειδικοί ανέλυσαν την πανίσχυρη αίσθηση της όσφρησης του σκύλου, η οποία είναι 1.000 φορές πιο ακριβής από εκείνη του ανθρώπου, και προσπάθησαν να δουν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο του ζώου κάθε φορά που οσφραίνεται τον ιδιοκτήτη του.Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 12 ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους οι οποίοι μπορούσαν να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία (MRI) χωρίς νάρκωση. Με τη βοήθεια της απεικονιστικής μεθόδου διαπίστωσαν ότι περιοχές-κλειδιά του εγκεφάλου που σχετίζονται με θετικά συναισθήματα (π.χ. την κοινωνική ανταμοιβή) «φωτίζονταν» κάθε φορά που οι σκύλοι εξετίθεντο στη μυρωδιά ενός οικείου προσώπου.Οι ίδιες εγκεφαλικές περιοχές δεν εμφάνιζαν αντίστοιχη ενεργοποίηση όταν τα ζώα εξετίθεντο στη μυρωδιά άλλων σκύλων, ακόμη και αν τους ήταν γνώριμοι.

«Βουτιά» στον εγκέφαλο
 
Οι ερευνητές προχώρησαν στην εξέταση των περιοχών του οσφρητικού βολβού, ο οποίος συνδέεται με την ενεργοποίηση της αίσθησης της όσφρησης του ζώου, και του κερκοφόρου πυρήνα του εγκεφάλου. Οπως είχαν δείξει προηγούμενες μελέτες, ο κερκοφόρος πυρήνας στα θηλαστικά (συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου) σχετίζεται με την επεξεργασία θετικών συναισθημάτων όπως π.χ. η κοινωνική ανταμοιβή.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος και ενόσω τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά παρέμεναν πλήρως ακίνητα μέσα στο μηχάνημα του μαγνητικού τομογράφου, οι ειδικοί τα εξέθεσαν στις εξής διαφορετικές μυρωδιές: την προσωπική τους μυρωδιά, τη μυρωδιά ενός άλλου σκύλου με τον οποίο συμβίωναν στο ίδιο σπίτι, τη μυρωδιά ενός οικείου προσώπου και τη μυρωδιά ενός σκύλου που δεν είχαν συναντήσει ποτέ.Οπως φάνηκε από τα στοιχεία που συνέλεξαν, ο οσφρητικός βολβός εμφάνιζε τα ίδια επίπεδα ενεργοποίησης σε όλες τις περιπτώσεις. Η μυρωδιά ωστόσο του οικείου προσώπου φάνηκε να θέτει την περιοχή του κερκοφόρου πυρήνα σε κατάσταση «συναγερμού»«Είδαμε χαρακτηριστικά ότι οι σκύλοι δεν ήταν απλά σε θέση να διαχωρίζουν τη συγκεκριμένη μυρωδιά από τις υπόλοιπες, αλλά τη συνέδεαν αυτομάτως με θετικά συναισθήματα» εξηγούν οι επιστήμονες με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Behavioural Processes». «Κάτι τέτοιο αποδεικνύει για πολλοστή φορά την πανίσχυρη όσφρηση που έχουν τα ζώα αυτά, ενώ προσφέρει πολύτιμα στοιχεία γύρω από τη σημασία του ανθρώπου στη ζωή τους».

Συναισθηματικοί «σύντροφοι» ζωής

Τα ευρήματα της νέας μελέτης έρχονται να προστεθούν σε εκείνα προηγούμενης που είχε πραγματοποιηθεί από την ίδια ερευνητική ομάδα και η οποία είχε δείξει ότι οι τετράποδοι φίλοι μας χρησιμοποιούν τις ίδιες «συναισθηματικές» περιοχές του εγκεφάλου με τον άνθρωπο.«Τα νέα ευρήματα αποδεικνύουν ότι οι σκύλοι μάς αγαπούν; Οχι ακριβώς, καθώς ενδεχομένως η ανάμνηση της προσφοράς τροφής από το συγκεκριμένο άτομο να προκάλεσε την αντίδραση αυτή. Αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα βέβαια είναι το γεγονός ότι ερεθίσματα που ενεργοποιούν τον κερκοφόρο πυρήνα στον άνθρωπο και τα οποία σχετίζονται με θετικά συναισθήματα ενεργοποιούν την ίδια περιοχή στους σκύλους» υπογραμμίζει ο επικεφαλής της μελέτης και νευροεπιστήμονας, δρ Γκρέγκορι Μπερνς.
Η ικανότητα του «καλύτερου φίλου του ανθρώπου» να βιώνει θετικά συναισθήματα όπως αγάπη και δέσιμο για οικεία του πρόσωπα, κατά τους ειδικούς, θα μπορούσε να σημαίνει ότι διαθέτει αντίληψη ενός μικρού παιδιού.
Πηγη: Το Βημα

Γιατί θυμόμαστε τα όνειρά μας;

Γιατί ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να «απεικονίσουν» με κάθε λεπτομέρεια τα όνειρά τους ενώ για άλλους οι νυχτερινές «περιπλανήσεις» τους είναι ένα… κενό; Ομάδα επιστημόνων δίνει μια απάντηση εξετάζοντας τις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την απομνημόνευση των ονείρων

Γιατί ονειρευόμαστε; Αν και κάποιες θεωρίες έχουν διατυπωθεί, η ακριβής αιτία εξακολουθεί να αποτελεί αίνιγμα για την επιστήμη. Εξίσου άλυτο μυστήριο είναι επίσης το γιατί θυμόμαστε τα όνειρά μας και, ακόμη περισσότερο, το γιατί ορισμένοι άνθρωποι θυμούνται περισσότερο τα όνειρά τους ενώ άλλοι λιγότερο.Τώρα μια ομάδα γάλλων ερευνητών έρχεται να φωτίσει λίγο περισσότερο το «σκοτάδι» που επικρατεί γύρω από αυτό το τελευταίο ερώτημα, εντοπίζοντας διαφορές στη δραστηριότητα των περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη διαδικασία απομνημόνευσης των ονείρων.

Ολοι ονειρεύονται, ακόμη και αν δεν το θυμούνται

Ολοι οι άνθρωποι ονειρεύονται όταν κοιμούνται, όμως δεν θυμούνται όλοι τα όνειρά τους όταν ξυπνούν. Οι επιστήμονες που μελετούν τον ύπνο και τα όνειρα διακρίνουν δύο τύπους «ονειρευτών»: τους «υψηλής συχνότητας», οι οποίοι θυμούνται σχεδόν επί μονίμου βάσεως τα όνειρά τους, και τους «χαμηλής συχνότητας», οι οποίοι τα θυμούνται σπάνια. Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2013 στην επιθεώρηση «Cerebral Cortex», η Περίν Ρουμπί, ερευνήτρια του Κέντρου Ερευνών στις Νευροεπιστήμες της Λυών στη Γαλλία, και οι συνεργάτες της είχαν ανακαλύψει ότι όσοι ανήκαν στην κατηγορία της «υψηλής συχνότητας» είχαν διπλάσιο (αλλά εντός των φυσιολογικών ορίων) χρόνο εγρήγορσης κατά τη διάρκεια του ύπνου τους από ό,τι εκείνοι που ανήκαν στην κατηγορία της «χαμηλής συχνότητας». Επίσης όσοι ανήκαν στην πρώτη κατηγορία, όταν ήταν ξύπνιοι ανταποκρίνονταν περισσότερο ακούγοντας το όνομά τους σε σχέση με εκείνους που ανήκαν στη δεύτερη κατηγορία.Οι ερευνητές σημείωναν στο σχετικό άρθρο τους ότι τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν κάποιες διαφορές στην εγκεφαλική λειτουργία των δύο ομάδων οι οποίες ενδέχεται να σχετίζονται με την ικανότητα να θυμόμαστε τα όνειρά μας. Συγκεκριμένα διατύπωναν την εικασία ότι η αυξημένη αντίδραση στα εξωτερικά ερεθίσματα που επεδείκνυαν οι εθελοντές της πρώτης ομάδας ενδεχομένως να οδηγούσε σε μεγαλύτερα διαστήματα εγρήγορσης κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα οποία διευκόλυναν την απομνημόνευση των ονείρων κατά τα σύντομα διαστήματα στα οποία ήταν ξύπνιοι.

Οι περιοχές των ονείρων

Προκειμένου να διερευνήσουν το ζήτημα περαιτέρω, οι ίδιοι επιστήμονες θέλησαν να εντοπίσουν ποιες περιοχές του εγκεφάλου παρουσιάζουν διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους που θυμούνται και σε εκείνους που δεν θυμούνται τα όνειρά τους. Σε μια νέα μελέτη, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στην επιθεώρηση «Neuropharmacology», εξέτασαν με τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) την αυθόρμητη εγκεφαλική δραστηριότητα 41 εθελοντών ενώ ήταν ξύπνιοι και ενώ κοιμούνταν. Οι εθελοντές είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες: οι 21, οι οποίοι ανήκαν στην κατηγορία της «υψηλής συχνότητας», θυμούνταν τα όνειρά τους κατά μέσο όρο 5,2 πρωινά την εβδομάδα, ενώ οι 20, οι οποίοι ανήκαν στην κατηγορία της «χαμηλής συχνότητας», θυμούνταν τα όνειρά τους κατά μέσο όρο 2 πρωινά τον μήνα.Οι τομογραφίες έδειξαν ότι οι εθελοντές που ανήκαν στην ομάδα «υψηλής συχνότητας», τόσο όταν κοιμούνταν όσο και όταν ήταν ξύπνιοι, εμφάνιζαν υψηλότερη αυθόρμητη εγκεφαλική δραστηριότητα στον μέσο προμετωπιαίο φλοιό, ο οποίος σχετίζεται με τον ύπνο, τα όνειρα και τη μνήμη καθώς και με την παραγωγή των βραδέων κυμάτων του ύπνου, και στην κροταφοβρεγματική σύνδεση, η οποία σχετίζεται με τον προσανατολισμό της προσοχής προς τα εξωτερικά ερεθίσματα. «Αυτό ίσως εξηγεί γιατί εκείνοι που θυμούνται περισσότερο τα όνειρά τους αντιδρούν περισσότερο στα εξωτερικά ερεθίσματα, ξυπνούν πιο συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας και έτσι κωδικοποιούν καλύτερα τα όνειρα στη μνήμη τους από ό,τι εκείνοι που τα θυμούνται λιγότερο» δήλωσε σε δελτίο Τύπου η κυρία Ρουμπί. «Ο κοιμώμενος εγκέφαλος δεν έχει την ικανότητα να απομνημονεύσει νέες πληροφορίες, πρέπει να είναι ξύπνιος για να κάνει κάτι τέτοιο».

Σε προηγούμενες μελέτες ο διάσημος νοτιοαφρικανός ψυχαναλυτής και νευροχειρουργόςΜαρκ Σολμς είχε παρατηρήσει ότι ο τραυματισμός των δύο συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου οδηγεί σε παύση της ικανότητας όσων τον υφίστανται να θυμούνται τα όνειρά τους. Η νέα διαπίστωση των γάλλων ερευνητών ότι η δραστηριότητα σε αυτές διαφέρει ανάμεσα σε όσους τα θυμούνται περισσότερο και όσους τα θυμούνται λιγότερο έρχεται να ενισχύσει τον ρόλο τους, αν όχι στη «γέννηση», τουλάχιστον στην «παγίωση» των ονείρων.«Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι τα άτομα "υψηλής συχνότητας" και τα άτομα "χαμηλής συχνότητας" διαφέρουν ως προς την απομνημόνευση των ονείρων, δεν αποκλείουν όμως το ενδεχόμενο να διαφέρουν και ως προς την παραγωγή τους» τόνισε η κυρία Ρουμπί. «Είναι πιθανό τα άτομα που θυμούνται περισσότερο να παράγουν περισσότερα όνειρα από εκείνα που θυμούνται λιγότερο».

Πηγή:Helios Plus

Το τακτοποιημένο γραφείο δε βοηθά πάντα στο καλύτερο διάβασμα!

Μια σειρά πειραμάτων που έγιναν έδειξε ότι το να εργάζεσαι σε ένα τακτοποιημένο γραφείο οδηγεί σε συμπεριφορές περισσότερο συγκλίνουσες και συμμορφωμένες σε ό,τι προσδοκία υπήρχε από αυτούς (π.χ. οι συμμετέχοντες που είχαν τακτικό γραφείο έκαναν περισσότερες φιλανθρωπίες, όταν τους ζητήθηκε, ενώ έκαναν και πιο υγιεινές διατροφικές επιλογές). Οπότε το να έχεις τακτοποιημένο τον εργασιακό σου χώρο είναι μια ένδειξη πιο πειθήνιας και υγιούς συμπεριφοράς.

Από την άλλη μεριά όμως, σε άλλο πείραμα που έγινε, διεξήχθη μια δοκιμασία που αποκαλύπτει τη δημιουργικότητα του ανθρώπου (προτάσεις για εναλλακτικές χρήσεις ενός κοινού αντικειμένου). Όσοι υπάλληλοι είχαν ακατάστατο γραφείο επέδειξαν περισσότερη δημιουργικότητα!Τι είναι λοιπόν προτιμότερο; Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει απόλυτη και καθοριστική απάντηση, καθώς εξαρτάται από το κάθε άτομο. Γενικά από την εφηβική ηλικία κάθε μαθητής αρχίζει και βρίσκει ενστικτωδώς το δικό του προσωπικό στυλ στον τρόπο με τον οποίο θα διαβάσει. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι πάντα λειτουργικό σε σχέση με άλλους παράγοντες, όπως π.χ. τη συμβίωση με άλλα άτομα ή τα ωράρια σχολείου-φροντιστηρίου. Μπορεί ο μαθητής/ φοιτητής να χρειάζεται βοήθεια στο να καταλάβει τι τον βοηθά περισσότερο σχετικά με το πού, πώς, πότε να διαβάζει πιο αποτελεσματικά.

Αν κάποιος βρίσκει ότι διαβάζει πιο αποδοτικά μέσα σε ένα ακατάστατο περιβάλλον, ας συνεχίσει έτσι, αρκεί βέβαια να μην είναι υπερβολικά χαοτικό, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται περισσότερα μειονεκτήματα σε μια τέτοια συμπεριφορά (όπως π.χ. να χάνει πράγματα πολύ συχνά ή να του προκαλείται άγχος και δυσφορία). Αν κάποιος πάλι νιώθει καλύτερα σε τακτικό περιβάλλον και είναι πιο αποδοτικός σε αυτό, πάλι ας συνεχίσει έτσι, αρκεί βέβαια να μην είναι τακτικός σε ψυχαναγκαστικό βαθμό και τελειομανής. Αυτές οι πρώιμες έρευνες άλλωστε δείχνουν ότι και οι δύο καταστάσεις περιβάλλοντος εργασίας έχουν τα πλεονεκτήματά τους!

Πηγη:boro

Καβγάδες εφήβων- ωφέλιμοι για ανάπτυξη ικανοτήτων;

Το παιδί σας βρίσκεται στην εφηβεία και αναρωτιέστε πώς μπορείτε να του δώσετε εφόδια για να τα βγάλει καλύτερα πέρα στη ζωή του όταν ενηλικιωθεί; Ισως θα ήταν καλό να αρχίσετε τους καβγάδες.
Ακούγεται ανορθόδοξο, όμως αυτό προκύπτει από νέα μελέτη η οποία διαπίστωσε ότι οι έφηβοι που καυγαδίζουν με τους γονείς τους αντεπεξέρχονται καλύτερα στις πιέσεις που δέχονται από τους συνομηλίκους τους και είναι λιγότερο πιθανό να μπλέξουν με το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά.

Η μαχητικότητα βγαίνει σε καλό
Οι έφηβοι που φέρνουν αντιρρήσεις και αντιδρούν μπαίνοντας σε λεκτικές διαμάχες με τους γονείς τους τα καταφέρνουν καλύτερα ως ενήλικες από ό,τι εκείνοι που είναι πιο υποχωρητικοί και συγκαταβατικοί,υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια οι οποίοι μελέτησαν 150 δεκατριάχρονους επί μια τριετία.
Στο πρώτο στάδιο της μελέτης οι επιστήμονες παρατήρησαν και κατέγραψαν ηχητικά και σε βίντεο τους εφήβους κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τις μητέρες τους, ενώ παράλληλα τους πήραν και συνεντεύξεις Υστερα από τρία χρόνια εξέτασαν και πάλι με ερωτηματολόγιο τα 16χρονα πλέον παιδιά για να διερευνήσουν πώς ήταν η ζωή τους καθώς και η σχέση τους με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ.
Είδαν ότι εκείνα τα οποία εμφανίζονταν πιο μαχητικά, επεδείκνυαν αυτοπεποίθηση και χρησιμοποιούσαν λογικά επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την άποψή τους στις αντιπαραθέσεις με τους γονείς τους αντιμετώπιζαν καλύτερα τις πιέσεις από τους συνομηλίκους τους και είχαν μεγαλύτερη διαπραγματευτική ικανότητα. Επίσης είχαν περισσότερες πιθανότητες να αντισταθούν στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά.

Ανάπτυξη αντιστάσεων
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η σχέση ανάμεσα στην ικανότητα ενός εφήβου να φέρνει αντιρρήσεις και να καβγαδίζει και στην ικανότητά του να αντιστέκεται στις πιέσεις από τους συνομηλίκους του είναι «εκπληκτικά στενή».
«Φαίνεται ότι τα όσα συμβαίνουν μέσα στην οικογένεια αποτελούν ένα “πεδίο προπόνησης” για το πώς θα χειριστούν τις διαπραγματεύσεις και τις συναλλαγές τους με τους άλλους» τόνισε ο Τζόζεφ Αλεν, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Child Development».
Από την πλευρά της η Τζοάνα Τσάνγκο, κλινική ψυχολόγος που εργάστηκε επίσης στη μελέτη, δήλωσε ότι αν και ακούγεται παράξενο το να συστήσει κάποιος στους γονείς να αρχίσουν να μπαίνουν σε καβγάδες με τα παιδιά τους που βρίσκονται στην εφηβεία, αυτή είναι μια σκέψη την οποία αξίζει τον κόπο να εξετάσουν.
Η μελέτη τονίζει πάντως ότι κατά τη διάρκεια των αντιπαραθέσεων οι γονείς θα πρέπει να έχουν καλά επιχειρήματα και να τα προβάλλουν με ήπιο τρόπο – και όχι να βάζουν τις φωνές ή να κοπανάνε τις πόρτες – προκειμένου να δίνουν ένα καλό παράδειγμα.

Πηγή:educpsychology

Η καισαρική τομή «εγκυμονεί» παχυσαρκία στην ενήλικη ζωή

Τα άτομα που έχουν γεννηθεί με καισαρική τομή ειναι πιθανότερο ως ενήλικοι να είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, συγκριτικά με όσους έχουν γεννηθεί φυσιολογικά, υποστηρίζουν βρετανοί ερευνητές σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση « Public Library Of Science (PLOS)».

Μεγάλη μετα-ανάλυσηΟι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Νίνα Μόντι από την Ιατρική Σχολή του Imperial College του Λονδίνου, ανέλυσαν στοιχεία από 15 δημοσιευμένες μελέτες στις οποίες είχαν λάβει μέρος συνολικά πάνω από 38.000 άτομα, σε δέκα χώρες.
Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι η γέννηση με καισαρική τομή αυξάνει κατά 26%, κατά μέσο όρο, την πιθανότητα κάποιος ως ενήλικος να έχει επιπλέον κιλά. Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι ο Δείκτης Μάζας Σώματος ήταν κατά μισή μονάδα μεγαλύτερος στους ανθρώπους που γεννήθηκαν με καισαρική τομή.
Οι ερευνητές εξηγούν ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι που η επίτοκος υποβάλλεται σε καισαρική τομή, παράλληλα όμως όταν είναι ζήτημα επιλογής και όχι υγείας, θα πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να υπάρξουν μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία του παιδιού, μεταξύ των οποίων η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 1 και το άσθμα.

Η «μόδα» των καισαρικών

Αξίζει να σημειωθεί ότι, τα τελευταία χρόνια η καισαρική τομή έχει μετατραπεί διεθνώς σε μόδα- σε μερικές χώρες φθάνει στο 60%, όπως στην Κίνα ή στο 50% όπως στην περίπτωση της Βραζιλίας, επί του συνόλου των τοκετών. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μ. Βρετανία, το ποσοστό έχει διπλασιαστεί από το 1990 και σήμερα αφορά σχεδόν το ένα τρίτο των τοκετών.
Όσον αφορά τους πιθανούς βιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η καισαρική τομή μπορεί να επηρεάζει αρνητικά το βάρος σε βάθος χρόνου, οι ερευνητές εικάζουν ότι πιθανώς παίζει ρόλο η διαφορετική σύνθεση της χλωρίδας του εντέρου των βρεφών που έχουν γεννηθεί με καισαρική τομή, συγκριτικά με τα παιδιά που έχουν γεννηθεί φυσιολογικά. Επίσης, ίσως παίζει ρόλο η μετέπειτα δραστηριότητα των γονιδίων αν το παιδί έχει υποστεί την πίεση και το στρες του φυσιολογικού τοκετού.
Τέλος, οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η νέα μελέτη δεν αποδεικνύει ότι όντως η καισαρική τομή προκαλεί παχυσαρκία, απλώς διαπιστώνει μια συσχέτιση, η οποία μπορεί να οφείλεται και σε άλλα αίτια, όπως για παράδειγμα στο ότι οι παχύσαρκες γυναίκες (που συνήθως φέρνουν στον κόσμο παιδιά με τάση επίσης για παχυσαρκία), επιλέγουν συχνότερα την καισαρική τομή.

Πηγή: Το Βήμα

«Εξυπνότερα τα ρομπότ από τον άνθρωπο το 2029»

Μάουντεν Βιού, Καλιφόρνια

Ο διάσημος επιστήμονας, εφευρέτης και μελλοντολόγος Ρέι Κουρτσβάιλ συγκεντρώνει ξανά την προσοχή των ΜΜΕ με μια νέα… προφητεία του. Όπως υποστηρίζει σε 15 χρόνια από σήμερα τα ρομπότ θα έχουν ξεπεράσει σε νοημοσύνη τον δημιουργό τους, τον άνθρωπο! Θα είναι σε θέση να μαθαίνουν, να κάνουν αστεία και να... φλερτάρουν.

Μικρό βιογραφικό

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ο Κουρτσβάιλ φοίτησε στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ. Μετά την αποφοίτησή του ο Κουρτσβάιλ ασχολήθηκε με επιτυχία με διαφόρους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας. Ηταν εκ των πρωτοπόρων στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της τεχνολογίας αναγνώρισης φωνής. Κέρδισε αρκετές διακρίσεις και βραβεία για την ερευνητική του δραστηριότητα αλλά και την ακαδημαϊκή του παρουσία. Εγινε όμως διάσημος χάρις στις προβλέψεις που συχνά κάνει για τις τεχνολογικές και όχι μόνο εξελίξεις της ανθρωπότητας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Κουρτσβάιλ είχε αναφέρει ότι μέχρι τα μέσα του 1990 σε κάθε σπίτι θα υπάρχει ένας υπολογιστής. Το 1990 προέβλεψε ότι ένας υπολογιστής θα καταφέρει μέχρι το 1998 να κερδίσει στο σκάκι έναν πρωταθλητή. Το 1997 o Deep Blue κέρδισε τον Γκάρι Κασπάροφ. Αργότερα ο Κουρτσβάιλ ανέφερε ότι στα τέλη του 2010 οι υπολογιστές θα έχουν αποκτήσει διάφορα σχήματα, μεγέθη και χρήσεις, προβλέποντας στην ουσία την έλευση των e-books και των tablet. Εχει κάνει όμως και ακόμη πιο… προωθημένες προβλέψεις όπως αυτή που λέει ότι μέχρι το 2030 θα είμαστε σε θέση να κάνουμε «backup», δηλαδή να αποθηκεύσουμε σε ψηφιακή μορφή, ολόκληρο το περιεχόμενο του εγκεφάλου μας μαζί με τις αναμνήσεις! Κομβικό σημείο στις προβλέψεις του Κουρτσβάιλ είναι η λεγόμενη Singularity, το σημείο δηλαδή εκείνο στο οποίο άνθρωπος και μηχανή θα συγκλίνουν.

Ο νέος στόχος
Ο Κουρτσβάιλ υποστηρίζει σήμερα ότι η τεχνολογική πρόοδος είναι τόσο αλματώδης που οι προβλέψεις του δεν μπορούν να θεωρούνται πλέον τόσο ριζοσπαστικές όσο στο παρελθόν. Πριν από λίγο καιρό ο 66χρονος Κουρτσβάιλ δέχτηκε μια άκρως δελεαστική πρόταση από τον συν-ιδρυτή της Google Λάρι Πέιτζ. Ο Πέιτζ δεν του προσέφερε απλά μια θέση προϊσταμένου στην εταιρεία αλλά του προσέφερε πρόσβαση στους απεριόριστους οικονομικούς πόρους και την τεχνολογία αιχμής που διαθέτει ο γίγαντας του διαδικτύου για να προσπαθήσει ο Κουρτσβάιλ να υλοποιήσει τις ιδέες του.

Ο Κουρτσβάιλ θέλει το επόμενο διάστημα να ασχοληθεί με τον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και αποδέχτηκε την πρόταση της Google όταν βεβιώθηκε ότι μαζί με αυτόν η εταιρεία προσέλαβε και άλλους κορυφαίους ερευνητές του τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Κουρτσβάιλ πιστεύει ότι το 2029 τα ρομπότ θα είναι όχι απλά το ίδιο έξυπνα με τον άνθρωπο αλλά θα έχουν καταφέρει να αποκτήσουν υψηλότερη νοημοσύνη από εμάς. Αυτή τη φορά όμως δεν πρόκειται για μια ακόμη «προφητεία» του Κουρτσβάιλ αλλά για ένα στόχο για τον οποίο ο ίδιος θα εργαστεί να πετύχει.



O Ρέι Κουρτσβάιλ θα εργαστεί τα επόμενα χρόνια για την βελτίωση της νοημοσύνης των ρομπότ

Πηγη: Το Βημα science

Σε έξαρση η γρίπη στη Ελλάδα!

Κάθε χρόνο, την ίδια περίπου περίοδο πολλοί από εμάς – για την ακρίβεια, το 10% των Ευρωπαίων – κλείνουμε, θέλοντας και μη, ραντεβού με μια «σύντροφο» ύπουλη, που δεν θέλει το καλό μας. Και αν στο ραντεβού αυτό δεν πάμε έχοντας λάβει τις κατάλληλες «προφυλάξεις», τότε μπορεί να οδηγηθούμε γρήγορα στο... κρεβάτι. Το ραντεβού με τη γρίπη, που είναι η περιστασιακή αυτή «σύντροφος» του πληθυσμού, κλείστηκε εφέτος νωρίτερα από ό,τι πέρυσι, αναφέρουν οι ειδικοί, και η πλειονότητα των Ελλήνων πήγε στη «συνάντηση» χωρίς μέτρα προφύλαξης – χωρίς, δηλαδή, το σωτήριο αντιγριπικό εμβόλιο που πρέπει να λαμβάνουν τα άτομα υψηλού κινδύνου για να αποφύγουν τις επιπλοκές της νόσου, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε θάνατο. Ετσι το στέλεχος Η1Ν1 της γρίπης των χοίρων (πρόκειται για το ίδιο στέλεχος που προκάλεσε την πανδημία γρίπης το 2009), το οποίο είναι και το κυρίαρχο εφέτος στην Ελλάδα, βρήκε – και συνεχίζει να βρίσκει – τρόπο ώστε να τρυπώνει σε ολοένα και περισσότερους «ανοχύρωτους» οργανισμούς. Στη χώρα μας καταγράφεται αυτή τη στιγμή η υψηλότερη δραστηριότητα γρίπης στην Ευρώπη, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τον Ελεγχο και την Πρόληψη Νοσημάτων (ΕCDC), και «Το Βήμα» σάς μεταφέρει σήμερα όλες τις τελευταίες πληροφορίες και συστάσεις των επιστημόνων για να αποφύγετε το «ραντεβού» με τη γρίπη, το οποίο μπορεί να καταλήξει σε... επικίνδυνη σχέση και, αν αυτό δεν καταστεί δυνατόν, να περάσετε όσο πιο ανώδυνα γίνεται τις ημέρες και τις νύχτες με τον (ιογενή) εχθρό σας.


Η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή της Ευρώπης - δυστυχώς όμως μόνο σε ό,τι αφορά τη δραστηριότητα της γρίπης, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ενημέρωση του Eυρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΕCDC) που καλύπτει τις τελευταίες ημέρες του Ιανουαρίου ως και τις 2 Φεβρουαρίου. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο σημειώνει ότι από τις 29 ευρωπαϊκές χώρες που παρέχουν κλινικά δεδομένα η δική μας αναφέρει υψηλή δραστηριότητα γρίπης, ενώ η Βουλγαρία, η Φινλανδία, η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα και η Ισπανία αναφέρουν μέτρια δραστηριότητα - τα υπόλοιπα 22 ευρωπαϊκά κράτη που συμμετέχουν στο σύστημα καταγράφουν χαμηλή δραστηριότητα γρίπης.

Υπομονή ως τον Απρίλιο
Η γρίπη συνεχίζει να δείχνει αυτή τη στιγμή τα «δόντια» της στον πληθυσμό και μάλιστα με πολύ άγριες διαθέσεις, όπως λέει στο «Βήμα» ο λοιμωξιολόγος του ελληνικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), επίκουρος καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σωτήρης Τσιόδρας. «Σε αυτή τη φάση, αν ένα άτομο παρουσιάζει συμπτώματα γριπώδους συνδρομής, όπως πυρετό, βήχα, κεφαλαλγία, μυϊκούς πόνους και πόνους στα οστά, τότε οι πιθανότητες να έχει πράγματι νοσήσει με τον ιό της γρίπης είναι μεγαλύτερες του 50%. Εκτιμούμε ότι η δραστηριότητα της γρίπης φθάνει στην κορύφωσή της για εφέτος - σαφώς νωρίτερα σε σύγκριση με πέρυσι, οπότε τέτοια εποχή το κύμα γρίπης ξεκινούσε - και ότι η υψηλή δραστηριότητα θα διαρκέσει για άλλες δύο εβδομάδες, οπότε και σταδιακά θα αρχίσει να μειώνεται ώσπου η περίοδος γρίπης θα εξασθενήσει κάπου στα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου».

Σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ, ως την Πέμπτη το βράδυ είχαν συνολικά νοσηλευθεί σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) 133 άτομα (60 συνέχιζαν να νοσηλεύονται), ενώ είχαν καταγραφεί 32 θάνατοι - ελάχιστοι εξ αυτών αφορούσαν άτομα εκτός ΜΕΘ. Ο κ. Τσιόδρας εξηγεί ότι «τα σοβαρά κρούσματα και οι θάνατοι αφορούσαν στην πλειονότητα των περιπτώσεων άτομα υψηλού κινδύνου, κυρίως με χρόνια νοσήματα του αναπνευστικού. Ο μέσος όρος ηλικίας των θυμάτων είχε μια πτωτική τάση σε σύγκριση με πέρυσι και ήταν γύρω στα 55 έτη». Σημειώνεται ότι την αντίστοιχη εποχή πέρυσι είχαν καταγραφεί μόλις 46 σοβαρά κρούσματα της νόσου (τα 44 εξ αυτών νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ), καθώς και 12 θάνατοι.

Τα στελέχη της εποχής
Ποιος είναι όμως ο κύριος ένοχος για την «επέλαση» της γρίπης εφέτος στη χώρα μας; Οπως αναφέρει στο «Βήμα» ο διευθυντής του Εθνικού Εργαστηρίου Αναφοράς Γρίπης Ν. Ελλάδος στο Ινστιτούτο Παστέρ κ. Ανδρέας Μεντής, στη συντριπτική πλειονότητα των κρουσμάτων (ποσοστό που ξεπερνά το 90%) εντοπίζεται το στέλεχος Η1Ν1 - πρόκειται για έναν παλιό μας γνώριμο από την πανδημία της γρίπης των χοίρων (ή νέας γρίπης, όπως ονομάστηκε στην Ευρώπη). Σε πολύ μικρότερο ποσοστό τα κρούσματα αφορούν το στέλεχος Η3Ν2, που ανήκει, όπως και το Η1Ν1, στον τύπο Α της γρίπης, ενώ ελάχιστα δείγματα που έχουν απομονωθεί αφορούν τον τύπο Β της γρίπης. Κυκλοφορούν όμως αυτή την περίοδο και άλλοι ιοί του αναπνευστικού, όπως ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, καθώς και ρινοϊοί.

Πάντως, σύμφωνα με τον κ. Μεντή, οι γενετικές αναλύσεις των στελεχών που κυκλοφορούν εφέτος δείχνουν ότι (ευτυχώς) συμμορφώνονται στα προληπτικά και κατασταλτικά «όπλα» που έχουν οι γιατροί στα χέρια τους. «Στο Ινστιτούτο Παστέρ έχουμε διεξαγάγει ενδελεχείς γενετικές αναλύσεις τόσο στο Η1Ν1 που κυκλοφορεί εφέτος στην Ελλάδα όσο και στο Η3Ν2 και, παρότι είδαμε κάποιες μικρές μεταλλάξεις, δεν έχουμε παρατηρήσει κάτι το ιδιαίτερο. Το εμβόλιο είναι λοιπόν αποτελεσματικό και εξίσου αποτελεσματικά είναι τα αντι-ιικά φάρμακα ενάντια στα στελέχη που κυκλοφορούν εφέτος».

Γιατί θρηνήσαμε θύματα;
Θα αναρωτιόταν κάποιος λοιπόν για ποιον λόγο ένα στέλεχος που έχει «ξανασυναντηθεί» προσφάτως με τον πληθυσμό κάνει και πάλι τόσο... θόρυβο. Ο κ. Τσιόδρας απαντά: «Το πιθανότερο είναι ότι υπάρχει μικρή ανοσία στον πληθυσμό υψηλού κινδύνου στο στέλεχος αυτό - ίσως πολλά άτομα υψηλού κινδύνου δεν εκτέθηκαν στο Η1Ν1 την προηγούμενη φορά. Παράλληλα η έλλειψη εμβολιασμών αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, ενώ ίσως το στέλεχος να εμφανίζει κάποια μικρή αλλαγή που του χαρίζει την ικανότητα να εξαπλώνεται ξανά».

Οι εμβολιασμοί - ή μάλλον οι μη εμβολιασμοί - για τη γρίπη αποτελούν ένα μεγάλο «αγκάθι» που δίνει δύναμη στον ιό αποδυναμώνοντας τον πληθυσμό, όπως υπογραμμίζει στο «Βήμα» η πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ, καθηγήτρια Δημόσιας και Διοικητικής Υγιεινής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας κυρία Τζένη Κουρέα-Κρεμαστινού. «Παρότι δεν έχουμε εφετινές επίσημες καταγραφές, τα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης στις ομάδες υψηλού κινδύνου δεν πρέπει να ξεπερνούν το 20%-30%, ενώ σε αυτές τις ομάδες ποσοστό άνω του 75% πρέπει να είναι εμβολιασμένο». Η πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ αναφέρει ότι στην Ευρώπη μόνο η Ολλανδία έχει επιτύχει αυτό το ποσοστό κάλυψης, ενώ ακολουθεί η Βρετανία με ποσοστό που αγγίζει το 73%. Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα επικρατεί εδώ και έτη «φοβία των εμβολίων» - για την ακρίβεια, μετά την πανδημία του 2009, οπότε και επικράτησε πανδαιμόνιο σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων, ενώ και οι χειρισμοί των Αρχών έριξαν την εμπιστοσύνη του πληθυσμού σε ό,τι αφορά το αντιγριπικό εμβόλιο (και όχι μόνο) στα... τάρταρα.

Ανεμβολίαστοι γιατροί και νοσηλευτές!
Το «αγκάθι» γίνεται ακόμη πιο... αιχμηρό καθώς μια άλλη «νευραλγική» ομάδα που θα επιβαλλόταν να είναι εμβολιασμένη φαίνεται να καταγράφει ρεκόρ... μη εμβολιασμού: δεν είναι άλλη από εκείνη του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Παλαιότερες μελέτες που αφορούν τους γιατρούς και νοσηλευτές στην Ελλάδα έδειχναν ότι μόλις το 10%-15% εξ αυτών εμβολιάζεται για τη γρίπη. Εφέτος εκτιμάται ότι τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, ίσως και με κάποια ευθύνη της Πολιτείας. Και αυτό διότι η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Υγείας με εγκύκλιό της έπαψε τη δωρεάν χορήγηση εμβολίων στους επαγγελματίες Υγείας υποχρεώνοντάς τους να συνταγογραφούν το εμβόλιο σε γιατρό και στη συνέχεια να το αγοράζουν με έκπτωση από κάποιο φαρμακείο. Ετσι το ήδη χαμηλό ποσοστό κάλυψης στους επαγγελματίες αυτούς που έχουν ως καθήκον να φροντίζουν τους αρρώστους φαίνεται να «καταποντίστηκε» περαιτέρω.

Και τώρα που η δραστηριότητα της γρίπης βρίσκεται στο απόγειό της, τι; είναι το εύλογο ερώτημα. Οι ειδικοί αναφέρουν πως, παρότι πράγματι είναι κάπως αργά για το εμβόλιο, θα μπορούσαν να το λάβουν, ακόμη και αυτή τη στιγμή, τα άτομα υψηλού κινδύνου. Απαιτούνται επτά ως δέκα ημέρες για την ανάπτυξη αντισωμάτων και, με δεδομένο πως αναμένουμε η περίοδος γρίπης να διαρκέσει ως τις αρχές Απριλίου, ίσως έτσι δημιουργήσουν μια καθυστερημένη μεν αλλά πολύτιμη «ασπίδα» για την υγεία τους. Πρέπει πάντως να σημειωθεί πως στην πράξη η λήψη του εμβολίου αυτή τη στιγμή είναι πολύ δύσκολη καθώς υπάρχουν πολύ μικρές ποσότητες διαθέσιμες στην αγορά.

Πώς να χρησιμοποιούμε τα αντι-ιικά;
Οταν η γρίπη όμως έχει πλέον χτυπήσει την... πόρτα, η λύση ακούει στο όνομα αντι-ιικά φάρμακα. Ιδού οι συστάσεις για τη σωστή λήψη τους, σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ:

- Ολα τα άτομα υψηλού κινδύνου (όπως αυτά με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, καρδιολογικά προβλήματα, οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς, οι ηλικιωμένοι κ.ά.) πρέπει να λάβουν αντι-ιική θεραπεία μέσα στα δύο πρώτα 24ωρα από την εμφάνιση συμπτωμάτων γρίπης, ακόμη και αν δεν υπάρχει εργαστηριακή επιβεβαίωση για την ύπαρξη της νόσου. Η θεραπεία λαμβάνεται με συνταγή γιατρού.

-Σε ό,τι αφορά τα άτομα που δεν ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, αν μέσα στο πρώτο 24ωρο από την εκδήλωση συμπτωμάτων εμφανίζουν σοβαρά συμπτώματα όπως είναι ο πυρετός 40 και άνω που επιμένει, οι σπασμοί ή κυάνωση ή τα συμπτώματα από το κεντρικό νευρικό σύστημα όπως οι παραισθήσεις, πρέπει να λάβουν άμεσα αντι-ιική θεραπεία.

- Για όλους τους υπολοίπους που παρουσιάζουν πιο ήπια μορφή της νόσου η θεραπεία δεν είναι άλλη από το... κλειδαμπάρωμα. Οσο διαρκούν τα συμπτώματα, όπως ο σοβαρός βήχας και ο πυρετός, κοινώς για τρεις ως πέντε ημέρες κατά μέσον όρο, τα άτομα αυτά θα πρέπει να μείνουν στο σπίτι ώστε να μην ταλαιπωρούν τον εαυτό τους αλλά και να μην εκθέτουν τους υπολοίπους στον ιό (σημειώνεται ότι ο καθένας μας είναι μολυσματικός για τους γύρω του ένα ως δύο 24ωρα πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων, καθώς και για όσο διαρκούν τα σοβαρά συμπτώματα μετά την εμφάνισή τους). Στο διάστημα της... κατ' οίκον νοσηλείας ο ασθενής πρέπει να παρακολουθεί τον πυρετό του σε τακτική βάση, να λαμβάνει αντιπυρετικά, να καταναλώνει τροφές καλής θερμιδικής αξίας, να λαμβάνει αρκετά υγρά - εννοείται επίσης η τήρηση μέτρων ατομικής υγιεινής ώστε να μη μεταδώσει τον ιό και στους οικείους του εντός του σπιτιού. Σημαντικό είναι επίσης να ξέρουμε ότι, αν εμφανίσουμε υποτροπή ενώ πιστεύουμε ότι η γρίπη έχει πλέον περάσει, πρέπει να επισκεφθούμε άμεσα τον γιατρό καθώς εγκυμονεί ο κίνδυνος μιας δευτερογενούς (πιθανώς βακτηριακής) λοίμωξης, η οποία απαιτεί την κατάλληλη θεραπεία.

Δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο (που συνοψίζεται σε ένα μικρό τσίμπημα) για να αφήσουμε τη γρίπη έξω από τη ζωή μας και κυρίως οι ομάδες υψηλού κινδύνου του πληθυσμού, τονίζουν πάλι και πάλι οι ειδήμονες. Ακόμη όμως και αν δεν κάναμε τον «κόπο» να βρούμε τον... τρόπο του εμβολίου και η γρίπη μάς επισκέφθηκε, είναι απαραίτητο να δράσουμε σωστά για το καλό το δικό μας αλλά και των γύρω μας. Γρίπη είναι, θα περάσει (αλλά ας περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται).


ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ
Προσοχή στα rapid!
Σε ανακοίνωση του Ινστιτούτου Παστέρ που εξεδόθη την εβδομάδα που μας πέρασε σημειώνεται ότι το Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς Γρίπης του Ινστιτούτου δέχεται αναφορές σχετικά με μη ικανοποιητική απόδοση των ταχειών δοκιμασιών (rapid tests) του ιού της γρίπης. Τι συμβαίνει με τις ταχείες δοκιμασίες και τι πρέπει να πράξουν όσοι θέλουν να υποβληθούν σε έλεγχο για την ύπαρξη του ιού; ρωτήσαμε τον διευθυντή του Εθνικού Εργαστηρίου Αναφοράς Γρίπης Ν. Ελλάδος στο Ινστιτούτο Παστέρ κ. Ανδρέα Μεντή. Οπως μας είπε, «είναι γνωστό από τις υπάρχουσες εργαστηριακές μελέτες ότι τα ποσοστά ευαισθησίας των δοκιμασιών αυτών είναι της τάξεως του 40%-60%, με υψηλή όμως ειδικότητα - της τάξεως του 85%-100%. Τι σημαίνει όμως ειδικότητα και ευαισθησία; Ας δώσουμε δύο παραδείγματα: Aν έχουμε 100 πραγματικά αρνητικά δείγματα, η ταχεία δοκιμασία θα δείξει ότι τα 85-100 είναι πράγματι αρνητικά - σε αυτό συνίσταται η υψηλή ειδικότητα. Αν έχουμε όμως 100 πραγματικά θετικά δείγματα, η ταχεία δοκιμασία θα δείξει τα 40-60 εξ αυτών θετικά και τα υπόλοιπα θα τα δείξει αρνητικά ενώ θα είναι ψευδώς αρνητικά - σε αυτό συνίσταται η χαμηλή ευαισθησία. Ολα αυτά μάς δείχνουν ότι αν ένα τεστ βγει αρνητικό, αυτό δεν σημαίνει πως το άτομο δεν φέρει τον ιό, οπότε επιβάλλεται τελικώς μοριακός έλεγχος αν υπάρχει σοβαρή υποψία ότι έχει γρίπη». Σημειώνεται ότι οι ταχείες δοκιμασίες διεξάγονται σε αρκετά ιδιωτικά κέντρα και νοσοκομεία και τα αποτελέσματα εξάγονται σε περίπου ένα τέταρτο της ώρας, ενώ ο μοριακός έλεγχος διεξάγεται σε μερικά νοσοκομεία, ιδιωτικά κέντρα καθώς και στο Ινστιτούτο Παστέρ και συνήθως τα αποτελέσματα εξάγονται μέσα σε τρεις ώρες (ανάλογα όμως με τη ροή των δειγμάτων και τον εξοπλισμό του εργαστηρίου μπορεί να χρειαστούν και πολύ περισσότερες). Τι συμβουλεύει λοιπόν ο κ. Μεντής το κοινό; «Το βασικό αρχικό ερώτημα είναι ποιος χρειάζεται πράγματι να υποβληθεί στον έλεγχο για τον εντοπισμό και την ταυτοποίηση του ιού της γρίπης. Αν πρόκειται για ένα άτομο που δεν ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου, οπότε και δεν θα λάβει κάποια ειδική θεραπεία, ακόμη και αν το αποτέλεσμα είναι θετικό, τότε δεν υπάρχει καν λόγος υποβολής στην εξέταση. Αν όμως συντρέχουν λόγοι για να διαγνωσθεί αν το άτομο πάσχει από γρίπη, τότε η πιο ακριβής λύση είναι ο μοριακός έλεγχος».



Η10Ν8
Νέα απειλή made in China
Οι επιστήμονες φοβούνται ότι ένα νέο στέλεχος της γρίπης των πτηνών, το οποίο έχει ήδη εμφανιστεί στην Κίνα, μπορεί να κάνει παγκόσμια «καριέρα». Το στέλεχος Η10Ν8, περί ου ο λόγος, έχει ήδη σκοτώσει στην πόλη Ναντσάνγκ μια 73χρονη, στην οποία (πιθανότατα) μεταδόθηκε έπειτα από επίσκεψή της σε αγορά πουλερικών. Στην ίδια επαρχία της χώρας (επαρχία Τζιανγκσί) κατεγράφη και δεύτερο σοβαρό κρούσμα εξαιτίας του στελέχους - πρόκειται για μια 55χρονη γυναίκα που νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στη Ναντσάνγκ. Οι επιστήμονες δεν έχουν ξαναδεί το συγκεκριμένο στέλεχος που ανήκει στον τύπο Α της γρίπης και εκφράζουν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι κατάφερε να μεταπηδήσει από τα πτηνά στον άνθρωπο. Μάλιστα σε δημοσίευση που έγινε πριν από μερικές ημέρες στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση «The Lancet» ειδικοί του Κινεζικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων στο Πεκίνο με επικεφαλής τον ιολόγο Σου Γιουελόνγκ τόνισαν: «Η πανδημική δυναμική αυτού του νέου στελέχους δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι το στέλεχος Η10Ν8 συνεχίζει να κυκλοφορεί και μπορεί να προκαλέσει περισσότερα κρούσματα σε ανθρώπους στο μέλλον». Μάλιστα στο άρθρο των ερευνητών αναφέρεται ότι πρόκειται για το πέμπτο καινούργιο στέλεχος γρίπης που «αναδύεται» τα τελευταία 17 έτη. «Εμφανίζει ανησυχητικό γενετικό προφίλ και πρέπει να παρακολουθείται στενά. Φαίνεται ότι μπορεί να μολύνει τους ιστούς βαθιά στους πνεύμονες και να πολλαπλασιαστεί εύκολα εντός του ανθρώπινου οργανισμού» γράφουν οι κινέζοι επιστήμονες και συμπληρώνουν ότι ο φόβος είναι πως το Η10Ν8 θα καταφέρει κάποια στιγμή να μεταδίδεται εύκολα μεταξύ ανθρώπων - αν και, όπως υπογραμμίζουν, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει συμβεί κάτι τέτοιο, τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Σημειώνεται ότι από πέρυσι η Κίνα «πάλευε» με το ξέσπασμα ενός άλλου παρόμοιου στελέχους, του Η7Ν9, το οποίο σκότωσε το ένα τέταρτο των ατόμων που μόλυνε.

Σχολιάζοντας την εμφάνιση αυτού του νέου στελέχους, ο λοιμωξιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Σωτήρης Τσιόδρας αναφέρει ότι «τόσο το στέλεχος Η10Ν8 όσο και το Η7Ν9 είναι "εξαδέλφια" του Η5Ν1, του στελέχους που εμφανίστηκε αρχικώς στην Ασία το 2003 και παρότι δεν απέκτησε ποτέ την ικανότητα να μεταδίδεται εύκολα μεταξύ ανθρώπων - η κύρια πηγή μετάδοσής του στον άνθρωπο ήταν πάντοτε τα πτηνά - σκότωνε ποσοστό μεγαλύτερο του 50% των ατόμων που μόλυνε. Σε κάθε περίπτωση τα στελέχη αυτά φαίνεται ότι μεταδίδονται μόνο έπειτα από στενή επαφή του ανθρώπου με πουλερικά. Πρόκειται για έναν εν δυνάμει καινούργιο κίνδυνο, ωστόσο δεν έχουμε δει να υφίσταται την κύρια εκείνη μετάλλαξη που θα του επιτρέψει την εύκολη εξάπλωση».
Πηγη: Το Βημα

Ο έρωτας «μαγεύει»

Τα βέλη του Ερωτα είναι ικανά να μας κόψουν την ανάσα, να κάνουν την καρδιά μας να σπάσει και το μυαλό μας να πάρει... ανάποδες στροφές, υποστηρίζουν αμερικανοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Loyola.

«Οταν ερωτευόμαστε, ο οργανισμός μας απελευθερώνει έναν χείμαρρο από χημικές ουσίες ευφορίας, οι οποίες πυροδοτούν συγκεκριμένες αντιδράσεις» εξηγεί η δρ Πατρίσια Μάμπι, από την Κλινική Σεξουαλικής Υγείας του Τμήματος Ψυχιατρικής και Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης του πανεπιστημίου. «Αυτό το εσωτερικό ερωτικό "ελιξίριο" ευθύνεται για το ροδαλό χρώμα στα μάγουλά μας, για τον ιδρώτα στις παλάμες μας, για τον αγώνα ταχύτητας της καρδιάς μας» προσθέτει η ειδικός.

Η γιορτή του έρωτα
Στο πλαίσιο του εσωτερικού «πανηγυριού» τα επίπεδα χημικών ουσιών, όπως η ντοπαμίνη, η αδρεναλίνη και η νορεπινεφρίνη, είναι υπεύθυνα για το έντονο καρδιοχτύπι, για την ταραχή και τη γλυκιά ανησυχία που συνοδεύει την εμπειρία του έρωτα.Σύμφωνα με τους ειδικούς, μαγνητικές τομογραφίες αποδεικνύουν ότι ο έρωτας «φωτίζει» τα κέντρα απόλαυσης του εγκεφάλου. Τα ίδια σημεία του εγκεφάλου - στα οποία στην περίπτωση των ερωτοχτυπημένων αυξάνεται η ροή του αίματος - συνδέονται με ιδεοψυχαναγκαστικές συμπεριφορές.

«Ο έρωτας μειώνει τα επίπεδα σεροτονίνης, κάτι το οποίο παρατηρείται και σε άτομα που εμφανίζουν ιδεοψυχαναγκαστικές συμπεριφορές» αναφέρει από την πλευρά της η δρ Μέρι Λιν του Πανεπιστημίου Loyola. «Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να εξηγεί γιατί όταν βρισκόμαστε στη συγκεκριμένη φάση αδυνατούμε να συγκεντρωθούμε σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τον σύντροφό μας - τουλάχιστον στο ξεκίνημα μιας σχέσης».

Ορισμένες αντιδράσεις του οργανισμού όμως στα βέλη του μικρού φτερωτού θεούλη ενδεχομένως να έχουν αρνητικές επιπτώσεις.

«Η φράση "ο έρωτας είναι τυφλός" ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα: στην αρχή της σχέσης μας τείνουμε να θεοποιούμε τον σύντροφό μας και μέσα από τα "ροζ γυαλιά" μας να βλέπουμε μόνο όσα θέλουμε να δούμε και όχι ολόκληρη την εικόνα του ατόμου που έχουμε πραγματικά απέναντί μας» προσθέτει η δρ Μάμπι. «Οσοι βρίσκονται έξω από τον κύκλο του πάθους ενδεχομένως να έχουν μια πιο αντικειμενική άποψη συγκριτικά με τους πρωταγωνιστές του ειδυλλίου».

Καρδούλες σε τρεις πράξεις
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο έρωτας έχει τρία διαφορετικά στάδια: τον πόθο, την έλξη και το δέσιμο ανάμεσα στους συντρόφους.Η φάση του πόθου οφείλεται στον ορμονικό «χορό» που συνοδεύεται από την έντονη ερωτική επιθυμία. Η ροή του αίματος στα κέντρα απόλαυσης του εγκεφάλου στη φάση της έλξης συνοδεύεται από το γεγονός ότι βρίσκουμε τον σύντροφό μας ακαταμάχητο. Με την πάροδο του χρόνου η συγκεκριμένη συμπεριφορά αρχίζει να «ξεθωριάζει» και περνάμε στη φάση του δεσμού, στην οποία ο οργανισμός αναπτύσσει ανθεκτικότητα απέναντι στη διέγερση που συνοδεύεται από την απόλαυση. Οι ενδορφίνες, σε συνδυασμό με τις ορμόνες βασοπρεσσίνη και ωκυτοκίνη, πλημμυρίζουν τον οργανισμό στη συγκεκριμένη φάση, δημιουργώντας μια γενικότερη αίσθηση ευφορίας και ασφάλειας, η οποία αποτελεί τη βάση για μια μακροχρόνια υγιή σχέση.

Πηγη: Το Βημα